İbn Semmâk (rh) diyor ki:
"Muhakkak ki başkalarına bağladığın ümit kalbine bir urgan, ayaklarına bağdır. Kalbinden insanlara karşı ümit bağlamayı çıkar ki ayaklarının bağı da çözülebilsin."
İbn Ata (ks) şöyle demiştir:
"Kulun gerçek mü'min olup olmadığı belâ ve rahatlık anında belli olur. Rahat günlerinde şükredip bela günlerinde şikâyet edip sızlanan kimse (kulluk ve mü'minlik iddiasında) yalancıdır."
Haysiyetli, şerefli birine ikramda bulunursan, onun gönlünu kazanırsın. Fakat haysiyetsiz, değersiz birine ikramda bulunsan da onun gönlüne giremezsin." (Ebu't-Tayyib el-Mütenebbi'ye ait olan bu beyst için bkz. İbni Kays, Kira'd-dayf 1/251 el-Meydani, Mecmeu'l-emsal 1/14)