azra

azra
@polynmia
𝚍𝚒𝚔𝚎𝚗𝚕𝚎𝚛𝚒 𝚘𝚙𝚎𝚌𝚎𝚐𝚒𝚣, 𝚐𝚞𝚕𝚕𝚎𝚛 𝚍𝚎 𝚜𝚊𝚜𝚒𝚛𝚊𝚌𝚊𝚔!
ve bekliyorsun, o tek şey gelsin, senin yaşamını sonsuz çoğaltsın diye; o kudretli, o ayrıksı, taşların uyanması, derinlikler, sana dönen. kitap rafında ağarıyor altın ve kahverengi ciltler; ve düşünüyorsun geçilen ülkeleri, resimleri, giysilerini tekrar kaybolan kadınların. ve biliyorsun birdenbire: hepsi buydu. kalkıyorsun ve karşında duruyor geçmiş yıllardan birinin korkusu ve sureti ve duası.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ben düşen her kirpiğimde seni dilemiştim.
Edebiyat
☾︎si
Aynadaki değilmiş yüzüm, Derimi döktüğüm fayans... Yalnızlıktan sen dediğim: masa, örtü, tül perde, sandalye, çatal, bıçak Kaybolan yerli yerindelik... Sırtımda aspiratör sarısı ile solan karanlık, Varmayı unutarak arasında kalabildiğim karanlık... dağılan evde olma korkusu ve ağrıyan sensizlik, Sokakla bakışan eğrim, yalpa duruşum, Kapılardan hep çıkan, yalnız çıkan kalabalık özler... Tenha arar bir adım yarım ayak Hepsi buyum. İsterim ki anlaşılsın kırışığım, bilinsin çizgim. Deşik bir asfalta anlatıyorum bunu Beni tanımadılar, beni anlamadılar. Beni yalnızca sandılar.
Şiir
𝚂𝚘𝚗𝚛𝚊 𝚐𝚒𝚝𝚝𝚒𝚗, 𝙲̧𝚘𝚌𝚞𝚔 𝚘𝚕𝚍𝚞𝚖 𝚋𝚒𝚛 𝚍𝚊𝚑𝚊, 𝚊𝚐̆𝚕𝚊𝚍ェ𝚖 ︎
Sayfa 44
Şiir
"ö𝚕𝚞𝚢𝚞𝚖 𝚌𝚘𝚔𝚝𝚊𝚗, 𝚋𝚒𝚛 𝚋𝚊𝚔𝚜𝚊𝚗𝚊 𝚐𝚘𝚣𝚕𝚎𝚛𝚒𝚖𝚎 𝙶𝚘𝚛, 𝚒𝚌𝚒𝚗𝚍𝚎𝚔𝚒 𝚘 𝚔𝚊𝚗𝚕𝚒 𝚌𝚊𝚖 𝚔𝚒𝚛𝚒𝚔𝚕𝚊𝚛𝚒𝚗𝚒 𝙱𝚞 𝚗𝚎 𝚔𝚊𝚛𝚊𝚗𝚕𝚒𝚔, 𝚋𝚞 𝚗𝚎 𝚣𝚒𝚗𝚍𝚊𝚗 𝚐𝚎𝚌𝚎 𝚋𝚘𝚢𝚕𝚎 𝙱𝚞𝚝𝚞𝚗 𝚐𝚎𝚖𝚒𝚕𝚎𝚛 𝚜𝚘𝚗𝚍𝚞𝚛𝚖𝚞𝚜 𝚒𝚜𝚒𝚔𝚕𝚊𝚛𝚒𝚗𝚒. 𝙱𝚞 𝚔𝚊𝚛𝚊𝚗𝚕𝚒𝚔 𝚋𝚒𝚝𝚜𝚎 𝚊𝚛𝚝𝚒𝚔, 𝚋𝚒𝚛 𝚊𝚢 𝚍𝚘𝚐𝚜𝚊 𝙱𝚒𝚛 𝚍𝚎𝚕𝚒 𝚛𝚞𝚣𝚐𝚊𝚛 𝚌𝚒𝚔𝚜𝚊; 𝚊𝚕𝚒𝚙 𝚐𝚘𝚝𝚞𝚛𝚜𝚎 𝚈𝚒𝚕𝚕𝚊𝚛𝚒𝚗 𝚒𝚌𝚒𝚖𝚍𝚎 𝚋𝚒𝚛𝚊𝚔𝚝𝚒𝚔𝚕𝚊𝚛𝚒𝚗𝚒..." -𝚄𝚖𝚒𝚝 𝚈𝚊𝚜𝚊𝚛 𝙾𝚐𝚞𝚣𝚌𝚊𝚗