hantâl.

hantâl.
@poplarwinds
𓆞𓆟𓆞 çürüyerek filizlendim göğsünün kafesinden.
"gülsene bir kere..." diye fısıldadı kulağıma. "seni gülümserken görmeyeli yıllar oldu" "sen gülersen bende gülerim," dedim. ancak ikimiz de gülebilecek gibi durmuyorduk. özgür alnını omzuma yerleştirip başını iki yana salladı. "olmuyor, beceremiyoruz gülmeyi..." "birlikte ağlıyoruz, birlikte ölüyoruz, birlikte acı çekiyoruz, ama birlikte gülemiyoruz. işte bizden çalınanlar...küçük bir tebessüm." "geri alamayacağız." "geri vermeyecekler."
Sayfa 347
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
acı olsa gerek bilmek: ben senin en güzel pişmanlığınım.
Şiir
bütün vücudunu santimetrekarelere ayırıp birer birer öpmeliyim. ve sonra sımsıkı sarılmalıyım sana. böylece ölmeliyiz. ardından yıllar geçip bizi buldukları zaman etlerimiz çürümüş olsa da kemiklerimiz ayrılmamalı birbirinden. hadi gel. nefes almak hüner değil, seninle ölmek istiyorum.
sana değinceye dek sürüklüyorum kaderimi. göz kapaklarımı, sana açılan pencerelerden sayıyorum. durmaksızın, tek perdelik oyunlar yazılıyor sırtımda bense fetihler başlatıyorum odanın beşinci duvarında alnımı kırıştırıyorum, -sen ve fetihler kaburgalarımın arasında- gözlerimi kırışan alnıma inat, yoksun diye açmıyorum aslında en başından beri içimde sana şehirler saklıyorum.