Ebrar
@postscript
Hiçbir dilde söylenmemiş
Hiçbir dilde yazılmamış
Sözler ve şarkılar içindeyim.
Şu anda okuduğu kitap
Zweig'ın HesaplaşmasıEdebiyat
Kitap okuyamadan geçen (bana 2 yıl gibi gelen) 2 haftalık bir finaller dönemi sonunda tekrar kitaplarıma kavuşmanın verdiği mutlulukla açılışı en sevdiğim yazarlardan biri olan Zweig ile yapmak istedim :) Stefan Zweig'ın novellalarını, kısa öykülerini okumak bana ilaç gibi gelmiştir hep. Yazarın genelde yazdığı türlerden farklı olarak 5 tane de menkıbesi mevcut ve elimdeki bu eser bunlardan üçünü içinde barındırıyor.
Bunlardan ilki kitabın başlığına da ismini veren Rahel Tanrıyla Hesaplaşıyor. Bu menkıbede Hz. Yakup'un karısı, Hz. Yusuf'un annesi Rahel'in hayatından yola çıkılmış, gerçekten ilgimi çeken ve beni şaşırtan bölümleri oldu diyebilirim.
Diğer bir öykü de Üçüncü Güvercinin Hikayesi. Burda ise Hz. Nuh'un tufandan sonra suların çekilip çekilmediğini anlamak için gönderdiği üç güvercinin kıssasından yola çıkılmış, tabiki Zweig savaşı ve insanlığın yozlaşmasını bu öyküye sihirli parmaklarıyla bir güzel işlemiş.
Ve son olarak Ölümsüz Kardeşin Gözleri. Aralarında açık ara farkla favorim buydu. Diğerlerinden farklı olarak bu eser Hint felsefesine dayanıyor. Seneca'nın 4 ana erdeminden (1.Ölçülülük, 2.Cesaret, 3.Basiret, 4.Adalet) temel alan öykü eylemlerimizden ve bunlardan doğan sorumluluklarımızdan epey dem vuruyor. Öykünün baş kahramanı Virata şiddete, güce, iktidara ve mülke ahlaki açıdan nasıl doğru yaklaşılacağını sorguluyor. İdealist kahramanımız doğru olanı yapmak için elinden geleni yapıyor ama eserin en güzel yanı da burda aslında. Herkes için tek bir doğru tanımı yapmak mümkün değil. Bir insanın mutluluğu, diğer bir insanın en büyük acısına, üzüntüsüne sebep olabilir. İnsanoğlunun karmaşık doğası 'ideal' bir sonuç elde etmeye imkan vermemektedir. Çünkü her insanın ideali farklıdır. Virata soruları sorar ancak yanıt veremez, bizim payımıza düşen ise
Dostoyevski'nin Uysal Kız'ıEdebiyat
Şüphesiz Rus klasikleri deyince aklımıza ilk gelen isimdir Dostoyevski. Benim de en sevdiğim yazarlardan biridir. Onu daha çok Suç ve Ceza, Budala, Kumarbaz gibi eserleriyle tanıyor olabilirsiniz ama bana kalırsa Uysal Kız'ı da en az diğerleri kadar önemli bir yer tutuyor yazın hayatında. Genelde eserlerini "günlük" şeklinde ele alan yazar, bu eseri uzun öykü şeklinde yazmış. Ayrıca yazar hikayeyi son derece gerçekçi bulsa da onu "fantastik bir öykü" olarak adlandırmış. Bunun nedeni ise hikayenin bir stenograf tarafından yazıya dökülmüş olması varsayımıymış. Yazar burda Victor Hugo'ya da atıfta bulunmuş. Bir İdam Mahkumunun Son Günü adlı eserde, Hugo da aynı tekniği kullandığı için. Dostoyevski diyor ki "Hugo bu fantastik varsayımını hayata geçirmeseydi, bütün yazdıkları arasındaki en gerçekçi, en samimi eserini ortaya çıkaramazdı." Belli ki kendisi de Hugo'dan ilham alarak böylesine gerçekçi ve güzel bir öyküyü bizlere sunmayı başarmış.
Sabahattin Ali'nin Madonna'sıEdebiyat
Peşin fikirler muhakemesiz hükümlerdir demiş Voltaire. Gerçekten de öyle, tıpkı benim bu kitaba karşı duymuş olduğum önyargı gibi... Kürk Mantolu Madonna'yı okuyana kadar onunla ilgili fikirlerim gereğinden fazla abartıldığı yönündeydi. Meğer çok yanılmışım, bu kitap hakettiği övgüyü alıyormuş sadece. Sabahattin Ali insani duyguları yansıtmakta son derece usta bir yazar. Adeta insanın içine işliyor yazılanlar. Eminim şimdiye kadar hepsi çoktan paylaşılmıştır ama ben de kitapta çok hoşuma giden birkaç kısmı sizle paylaşmak istedim:
"Dünyanın en basit, en zavallı, hatta en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir! Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve insan dedikleri mahluku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz?"
"Deli olacağım yahut öleceğim desem yalan söylemiş olurum. İnsan tahammül edemeyeceğini zannettiği şeylere pek çabuk alışıyor ve katlanıyor."
"Zaten muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil mi?"
"Bir insanın diğer bir insanı, hemen hemen hiç bir şey yapmadan, bu kadar mesut etmesi nasıl mümkün oluyordu?"
"Fakat bu hep böyle değil midir? Birçok şeylere ihtiyacımızı ancak onları görüp tanıdıktan sonra keşfetmez miyiz?"
"Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım. "
"Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi."
"Mevcut olmayan bir şeye malik olalım derken mevcut olanları kaybettik."
"İnsanlar birbirlerinin maddi yardımlarına ve paralarına değil,
