Ne yazacağımı bilmiyorum. Saatin tiktakları ta kulağımın dibinde. Alıp pencereden dışarı fırlatmak istiyorum. Bu korkunç ses, zamanın akışını beynime çekiçle vuruyor!
Sevişirken iç içe geçen, solukları karışan, birbirine en yakın hale gelen insanlarin, sonradan bu kadar yabancılaşmasına, hatta can yakmaya çalışmasına hep hayret etmişimdir. Önce en büyük haz, sonra en büyük can yakma, ne tuhaf.