Tüm tuhaflıklar bende toplanmış gibi bir korkunun ve endişenin saldırısına uğruyorum. Hemen bitişiğimdeki insanlarla zar zor konuşabiliyorum. Ne nasıl söylenir, bilmiyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Şu anda yok oluversek herhangi bir teessür duyar mısınız? Hayattan ayrılmayı istemeyiz, çünkü tatmin edilmemiş birçok arzularımız vardır. Fakat şu anda hiçbir istek bizi yere bağlamıyor.
Üzüntü en büyükken erotik hissin en kuvvetli olması, antik felsefede XXX, I numaralı problemin yazarının da dikkatini çekmişti: Melankoliklerin çoğu “şehvetperesttiler” ona bakılırsa. Hayat ipekten bir ipliğe bağlıysa, erotizme ilişkin bir sezgi, o bağı koparmamanın en güçlü gerekçesi olabilir. Düşlenen ve reel birleşme, ikiye bölünmüş olmanın acısını sağaltır, en azından geçici olarak sağaltır; melankoli sonrasında yine o kadar acı verici olsa bile.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?