Mutsuzlar, bir tehlikeyi, bir yanlışlığı, bir haksızlığı, bir adaletsizliği mutlulardan çok daha çabuk fark ederler. Birçoğu sorun yüklü bir insanı kendi olumlu dünya görüşüne bir engel olarak gören iyimserlerden ziyade, melankolikler duygudaşlığa yatkındır: Mutsuzluğu cesaretlendirirler.
Köylülerin çamurlu -köy geçmişi çoktan koca bir kuşağın gerisinde kaldığı halde, bu köylüde hâlâ bir köylünün düşü yaşıyordu: salt özgür olmak değil, ünvan kazanma özgürlüğüne de sahip olmak. Yeni Dünya'dan, Eskisi'nin acılarını unutturmanın ötesinde şeyler bekleniyordu. Bir tanrıtanımzmazın, "Sen yoksun ve ben Sen'den nefret ediyorum!" demesi gibi.
Yaşamak savaşmak demektir, ikisi aynı şeydir.