imren

“Kameraların gözü önünde yaşamak bizim zorunlu durumumuz haline geldiyse, ben buna karşı çıkıyorum. Bunu seçmedim ben!”
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
...Sineye çekip tüm yanılgılarını koşar adımlarla koştu kendine Cevabı en aradığı yerde yenilmişti ona Şimdi hangi geri adım götürürdü onu başlangıç çizgisine? Artık her başlangıcın sonu oydu. Ezberlediği bir kitabı baştan okuyup, hiç bilmiyormuş süsü vermekle bastı ilk basamağa Aklının derinliklerinde bir yerde inkar ediyordu unutmayı Bir çıkış umuduyla, zirvesiz tepeye yol alıyordu Ama bayraklar hep yarıya kadardı, göremedi Bir yasın içinde soldu, yeni yeşerttiği çiçekler Geriye kalan koca bir haklılıkla, hayatın onu getirdiği koca bir boşluğu izliyordu şimdi Dem vuramıyor artık hiçbir şey masumluğunuza Tek tek bütün kapılar aynı rüzgarla kapanmıştı artık Bu yolun her çıkışı yönsüzdü. Şimdi hangi geri adım götürürdü onu, herkesin masum olduğu o yere? Çıkış-Özge Rençberoğlu (Söylenti Dergi- Mayıs13,2017)
Eğer yeniden hayata başlayabilseydim; İkincisinde, daha çok hata yapardım. Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım. İlkinde olmadığım kadar neşeli olurdum, Çok az şeyi ciddiyetle yapardım. Temizlik asla sorun olmazdı. Daha fazla risk alırdım hayatta. Daha fazla seyahat ederdim. Daha çok güneş doğuşunu izler, Daha çok dağa tırmanır, Daha çok nehirde yüzerdim. Daha çok görmediğim yere giderdim. Daha az bezelye ve doyasıya dondurma yerdim, Gerçek sorunlarım olurdu, hayali olanların yerine. Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardanım ben. Elbette mutlu anlarım oldu ama, Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu. Farkında mısınız bilmem. Hayat budur zaten: Anlar sadece anlar. Sizde anı yaşayın. Her yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan Gitmeyen insanlardandım ben. Eğer hayata yeniden başlayabilseydim; Yanımda hiç bir şey taşımazdım. Eğer yeniden başlayabilseydim, İlk baharda pabuçlarımı fırlatır atar, Ve sonbahar bitene kadar çıplak ayaklarla yürürdüm. Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır, Çocuklarla oynardım, bir şansım daha olsaydı, eğer.
Vicdan
"Bence vicdan aklın en yüksek aşamasıdır; akıl içinde akıldır." Vincent Van Gogh ( Theo'ya Mektuplar, s.111- Lahey, 1882)
Günümüzde, ancak tam anlamıyla bilinçsiz insanlar ün tenekesini peşlerinde sürüklemeyi gönüllü olarak kabul edebilirler.