Hermes'in söyledikleri doğruydu. Ölümlüler her an ölüyordu, gemi kazalarıyla ve kılıçla, vahşi hayvanların ve vahşi insanların eliyle, hastalıktan, bakımsızlıktan ve yaşlılıktan. Prometheus'un bana söylediği gibi kaderleri buydu, hepsinin ortak hikayesi buydu. Hayatta ne kadar canlı, ne kadar parlak olurlarsa olsunlar, ne harikalar yaratırlarsa yaratsınlar, sonunda toza ve dumana dönüyorlardı.
Pandora açınca kutunun kapağını, dağıttı insanlara acıları, dertleri.
Bir tek Umut kaldı dışarı çıkmadık kapağı açılan dert kutusundan.
Reklam
Așırı bir dilden geldi bașına gelenler.
Yine de uslanmış değilsin, diretiyorsun,
Dertlerine dert katmaktan korkmuyorsun.
Reklam
Reklam