benim pek kıymetli öğretmenimin çocukluğunda yazdığı müthiş bir kitaptır, bana kendi kitaplığından kendi cümlelerinin yazılı olduğu özel bir halini vermesi ile bu kitap benim en kıymetlimdir. hayatın zor ve kaotik zamanlarında elim hep bu kitaba gider “var olmayan” o kadar yalın bir o kadar mütevazi haliyle içimi ısıtan bir kitap. anneanne ile yapılan kurabiyeleri, civcivin vefatı ve gömülen yere dikilen ağaç… benim öğretmenim pek incedir, düşünceleri bir o kadar derin. bana bu hayatta kattığı çok kıymetli şeyler var; hayallerim için şüpheye düştüğümde sadece içime bakıp beni huzurlu hissettiren kararı vermekte olduğunu, bazenleri zor kararın aslında beni hayalime ulaştıracağını en çokta karanlık günlerde kendime şefkatli davranmayı öğrendim. utangaç olmasamda içe dönük biriyim ve toplumda bu tavrım genellikle farklı yorumlanır, soğuk ve duygusuz gözükürüm oysa duygularımı herkese açmayı sevmiyorum. öğretmenim benim bu özelliğimin beni ben yaptığını hassas ve düşünceli olduğumu ve hayalim için en çokta buna ihtiyacım olduğunu söylemişti. o gün bende bazı taşlar oturdu, su duruldu, rüzgar daha narin esti. bazen kusur gördüğümüz davranışlarımız bakan ve gören insanlar arasında görenler ile kavuştuğunda ne kadar özel olduğumuzu farkediyoruz. dilerim ki herkesin böyle öğretmeni olsun, benim hayatımda renkli karakteri, renkli gözlükleri ve renkli saçları ile neşe kattı. bu kitap tavsiyemdir, öğretmenimle dilerim ki herkes tanışır…