Sawyer
@prosperity
I wonder what is ALL about?
YÜKSEK LİSANS
ALANYA
İstanbul
20 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Varoluşsal yalnızlaşma serüveniEdebiyat
Martin Eden, bireyin toplum içindeki sınıf mücadelesini, kültürel eşitsizlikleri ve sosyal tabakalaşmayı gözler önüne seren güçlü bir romandır. Jack London, kendi hayatından izler taşıyan bu eserde, alt sınıftan gelen Martin’in burjuva sınıfına kabul edilme çabasını ve bu süreçte yaşadığı yabancılaşmayı çarpıcı biçimde anlatır.
Martin’in edebi başarıyla “yukarı sınıfa” tırmanma çabası, sosyolojik olarak kültürel sermaye (Pierre Bourdieu) eksikliğiyle boğuşan bireyin dramatik serüvenidir. Sınıfsal aidiyet, yalnızca ekonomik değil; dil, görgü ve değerler sistemiyle belirlenir. Martin’in dilini değiştirmesi, kendini eğitmesi bile onu tam anlamıyla burjuvaziye kabul ettirmez. Başarıdan sonra gelen geçici kabul ise, sınıf sınırlarının ne kadar katı olduğunun altını çizer.
Roman aynı zamanda bireyin kendi sınıfından da dışlanabileceğini gösterir. Martin, ait olduğu işçi sınıfıyla kültürel olarak uzaklaşır, burjuvazinin ise yüzeysel ve çıkarcı doğasıyla hayal kırıklığı yaşar. Sonunda, toplumun iki ucunda da kendine yer bulamayan birey olarak varoluşsal bir yalnızlığa sürüklenir.
Sosyolojik açıdan Martin Eden, bireysel başarının sınıfsal gerçeklik karşısında nasıl anlamsızlaştığını; toplumun bireye biçtiği rollerin ne kadar yıkıcı olabileceğini gösteren çarpıcı bir roman olarak değerlendirilebilir.
Reklam
İnsan İsaDin
José Saramago’nun İsa’ya Göre İncil adlı eseri, klasik Hristiyan anlatısına alternatif, hatta eleştirel bir perspektiften yaklaşır. Roman, İsa’nın yaşamını insanileştirilmiş bir bakış açısıyla yeniden kurgular; mucizevi ve ilahi yönlerden çok, psikolojik, tarihsel ve ahlaki çatışmalar ön plandadır. Saramago, Tanrı’yı geleneksel anlayışın dışında; zaman zaman zalim, güç peşinde koşan ve insanlığın acıları karşısında kayıtsız bir varlık olarak resmeder.
Bu anlatı, özellikle Katolik teolojisiyle çelişir. Saramago’nun Tanrı, İsa ve Şeytan arasında kurduğu üçlü ilişki, Hristiyan öğretideki iyilik-kötülük, özgür irade ve kurtuluş kavramlarını sorgulatır. Romanın merkezinde, İsa'nın Tanrı’nın planına karşı geliştirdiği vicdani ve felsefi sorgulama yer alır. Özellikle şu soru öne çıkar: Tanrı’nın yüceliği için insanların acı çekmesi ne kadar meşrudur?
Teolojik açıdan bakıldığında, Saramago’nun metni heterodoks, hatta yer yer küfre varan unsurlar içerir. Ancak bu metin, dogmatik bir reddiyeden ziyade, Tanrı’nın mutlak otoritesini sorgulayan varoluşsal bir metindir. İsa, burada yalnızca Tanrı’nın Oğlu değil; ahlaki sorumlulukla Tanrı’ya karşı çıkan bir insan figürüdür.
