Sawyer
@prosperity
I wonder what is ALL about?
YÜKSEK LİSANS
ALANYA
İstanbul
20 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Hey Cesur Yeni Dünya!!Edebiyat
Kimine göre ÜTPOPİK kimine göre DİSTOPİK bir dünya.
Hangisini tercih ederdiniz: özgür irade mi, şartlandırılmak mı? Özgür irade (ki varsa eğer!!! bunu başka bir incelemede detaylandırmak isterim) ile gerçeğimizle yüzleşip acısıyla tatlısıyla hayatı deneyimlemek mi; şartlandırılarak her şekilde mutlu olmak mı? Herkesin mutlu olduğu, kavga, şiddet ve kargaşanın olmadığı, harmoninin uyumun ve düzenin olduğu bir dünya mı; kargaşanın, savaşın, kan ve gözyaşının olduğu, hastalıkların, gelir adaletsizliklerinin yaşandığı, bir yandan iyinin ve kötünün birlikte yaşandığı bir dünya mı?
Hissetmek mi, hissetirilmek mi? Seçmeyi mi, seçileni mi isteriz? Sahip olup kaybetmek mi, yoksa hiç sahip olmamak mı? İnsan olmak mı, programlanmış robot olmak mı?
Bütün bunlara verdiğimiz cevaplar, aslında kim olduğumuzu ve hayattan ne beklediğimizi ortaya koymaktadır.
Kimimiz cesur yeni dünyanın kuluçka merkezlerinde üretilmiş bir vatandaşı olmayı, kimimiz bütün zorluklarıyla ayrık dünyayı tercih ederiz. Bazen varlığımın ağırlığı altında o kadar ezilmekteyim ki, cesur yeni dünyadaki gibi programlandırılmış olmayı ve sürekli mutlu olmayı tercih ederim. Bazen de mutsuzluğun ve acının da doğamızın gerçeği olduğu düşüncesiyle, insani duygularımı kaybetmediğim, bu benim seçimim diyebildiğim!!, yeri geldiğinde mutlu, yeri geldiğinde mutsuz olabilmeyi kabullendiğim bir dünya isterim.
Kimya ve biyolojiyi, sosyoloji ile birleştirip bu şekilde edebi bir eser ortaya koyan Aldous Huxley'i haddim olmayarak tebrik ediyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Spoiler içerir.
Bir kişiyle başlayıp biranda bütün ülkeye yayılan körlük salgını ve beraberinde medeniyetin çöküşü veya medeniyetsizliğin çöküşü mü demeliydim. Bu karanlık veya aydınlık dünyada görebilen bir kişi vardır: doktorun karısı.
Körler ilk başta bir karantinaya alınır ve burada hayatta kalma mücadelesi verilir. Daha sonra doktorun karısı sayesinde bir grup (ilk kör, ilk körün karısı, gözü bantlı yaşlı adam, koyu renk gözlüklü genç kız) bu karantinadan kaçmayı başarır.
Saramago bu kitabında insanın vahşi, ilkel doğasına ışık tutmaktadır. Güçsüzün yok olduğu, temel ihtiyaçlar söz konusu olduğunda (yeme, içme, barınma) paylaşmanın ve fedakarlığın mümkün olmadığı, vahşi ve ilkel benlikle tamamen hayatta kalma mücadelesinin verildiği kaotik bir dünya sergilenmektedir.
Bu hikayede sadece doktorun karısı; insanın diğer canlılardan farklı olduğu, şefkat ve merhamet sahibi olabileceğine yönelik bir umut ışığı gibi görünse de hikayenin sonuna doğru kilisede yaşananlar, bu duyguların yine insanın bencilliği ile ilişkili olduğunu göstermektedir.
Sahip olunan şeyler, bir başkasının güçsüzlüğünden, düştüğü kötü durumdan elde edilir. Zenginlik ötekinin fakirliği ile artar.
Ekonominin temel sorunu kıtlık problemidir. Diğer bir deyişle canlıların ihtiyaçları sonsuz iken (id) imkanlar sınırlıdır (ego). İnsanlar her ne kadar bunu süperego ile dengelemeye çalışsa da Gen bencildir ve bu nedenle doğada her zaman kavga, çatışma vardır, uyum yoktur. Bir canlı türü olarak biz sapiensler için de bu, maalesef geçerlidir. Fedakarlık, şefkat, merhamet ile şiddet kavga arasında "ihtiyaçların şiddeti" oranında bir denge vardır. Günlerdir aç susuz olan birisinin elindeki ekmek için vereceği mücadele veya sergileyeceği fedakarlıkla, tüm gün tıka basa yemiş içmiş birisinin vereceği
Spoiler içerir.
Küçük Zeze'nin birçok çocuktan farklı olmayan hatta daha şansı olduğu söylenebilecek, doğamızın gereği olan acı ve yoksulluk içinde geçen hikayesi.
Birçok çocuktan farklı olmayan dedim. Çünkü aslında bir çoğumuz çocukluğumuzda, her ne kadar fiziksel koşullar ve çevre farklı olsa da, aynı yalnızlığı, şiddeti, hayal kırıklığını, fakirliği, yoksulluğu, arzulayıp da sahip olamamayı yaşamışızdır Zeze gibi.
35 yaşındayım ama bazen kendimi zeze gibi hissetiğim oluyor. Özellikle o noel akşamı tanrıyla hesaplaşması gibi.
Aslında Zeze; birçoğumuzun küçüklüğü ve yetiştirdiğimiz yeni çocuklarımız gibi.
Zeze yine de şanslı. Onun bir Portugası vardı. Umudu, gücü, desteği, sevgisi olan bir Portuga. Ya bir portugası bile olmayan....
Bir kitaptan herkesin beklentisi farklıdır. Doğru. Ama bu kitabı okumadan önce çok büyük bir beklenti içinde olmamak gerekir diye düşünüyorum.
