protestomnia

Sevmek...
Demek insan gerçekten sevebilirdi... Bütün gün birini düşünmek yorucu değil güzeldi. Hayata yaşama amacı veren tek şey sevmek ve sevilmekti sanırım. En büyük yaşam düşmanı da ölümü sevmekti. Ve onu arzulamaktı. İnsan kendi için yaşayamıyordu. Kendine biçtiği bir pay yoktu çünkü dünyada. Başkası için yaşamalıydı. Tanrı için, anne-babası için, çocukları için, ideolojisi için, para için -ama para sevilmez paranın getirdikleri sevilir- veya belkide sevgili için. Hepsinin temelinde sevgi vardı. Demek ki yaşamanın tek gayesi sevmekti. Demek ki şairler haklıydı. Dünyada kaydadeğer tek şey sevgiydi. Saf sevmekti hayat...
Sevmek
Reklam
Belki de...
"Bunca rahatlığıma rağmen gün içerisinde ve geceleri on beş dakika arayla öksürüyorum. Belki Prag'ın havasıdır nedeni, bir türlü alışamadım. Belki de seni tanımadan gözlerinin içine bakmadan önceki Meran'daki kötü dönemlerin etkisini şimdi duyuyorumdur."
Sayfa 113 - Maviçatı Yayınları
Alıntı
"Elindekinin değerini düşünmeyen bir kapitalist gibiyim."
Sayfa 112 - Maviçatı Yayınları
Alıntı
Hayat sahnemizin ışıkları kapanınca, arka perdelerinin karanlığında; kendi sahnesini oynamış, hüzünlü insanlar olmaya yataklarımıza dönüyorüz...
Psikoloji
Değil mi ki yaşam bir yerde ölümle -yani yoklukla- sonuçlanıyor, öyleyse nedir bu didinip durma, bu yedim-içtim, aldım-verdim, benim-senin kavgasının anlamı?
Bu alıntıya bir instagram sayfasında rast geldim. Küçük ama hoş bir kitlesi olan ve müzik parçalarından kısa kısa, hoş kesitler paylaşan bir sayfa. Paylaştığı küçük kesitlere alıntılar ve küçük bilgiler de eklemeyi ihmal etmiyor. Sayfa şu; @nicecahpter
Hayat