“e qual più pazienza avea negli atti
piangendo parea dicer: - Piú non posso.”
“tutumuyula en sabırlı olanı bile / ağlayarak diyordu ki sanki: Dayanamıyorum artık.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hatıralarımız bize aittir elbette, ama küçük, gizli kapıları bulunan kimi mülklere benzerler; çoğu kez bu kapılardan bizim bile haberimiz yoktur..
En sıradan nesnelere bile bir büyü ve esrar kazandıran tek şey sanat değildir; nesnelerle aramızda mahrem bir ilişki yaratma gücüne ıstırap da sahiptir..
Havadaki değişiklikler içimizde de değişikliğe yol açar, unutulmuş benlikleri uyandırır, alışkanlığın uyuşukluğunu bozar, kimi hatıraları ve acıları güçlendirir..
İnsanları değiştiren zaman, onların içimizde sakladığımız suretlerini değiştirmez.
