Okurken elimden düşüremediğim,saatler içinde biten,etraftan soyutlanıp içinde kaybolduğum gerilimi yüksek ,heyecan verici ve psikolojik yönü derinlikli ince bir kitap.
"gençler deneyimin bir bozgun olduğunu, biraz bilgi edinmek için her şeyi yitirmek gerektiğini bilmezler."deneyim kazanmak fikir edinmeyle sonuçlanır ve bu önceki varsayımlardan vazgeçmek anlamına da geleceğinden bir yitimden bahsedilebilir
'Tavşan besleyen,havuç da yetiştirmelidir.'
İlişki kuran kişi, birey olabilmişliğin göstergelerinden sorumluluk bilincini taşıyarak ilişkinin ihtiyacı olan kaynakları (havuç;sevgi,aidiyet,
"Şemalar,kendilik anlayışımızın temelinde yer alırlar. Şemaya olan inancımızdan vazgeçmek,kim olduğumuzu ve dünyanın nasıl bir yer olduğunu bilmenin verdiği güvenden de vazgeçmektir "
Burada dikkatimi çeken kısım 'kendilik' ile bağlantılı olmasından bahsetmesi.Hep çok köklü, değişmesi çok zor hatta belki imkansız diye anlatılıyor fakat kendiliğe bağlayan birini duymamıştım.Anlıyorum ki daha derin bilgi sahibi olmak için dinlemekten öteye gidip kaynağı okumak gerekiyor.Teorik bilgiyi derinleştirmek ufuk açıcı oluyor.
#Spoiler
Kevin Wilson'ın Dünyanın Merkezine Tünel Kazmak kitabındaki "Büyük İkame" öyküsünü okudum.
Bu öykü basitçe,aile üyesi kiralanabilen kurgusal bir sistemi temel alarak bu sistemdeki insanların rollerini(işlerini ve işlevini),ilişkilenme biçimini anlatıyor. Ana karakter babaaneliği meslek haline getirmiş, aynı anda birkaç aileye babaanelik hizmeti veren, babaannelik yaptığı çocukların ihtiyacını karşılayabilecek kadar toplumsal beklentilere uygun bir figürdür.Sistem ,ailelerin çocuklarının yaşamlarında üzücü deneyimlere yer vermek istememesi,ideal babaanne kiralayıp çocuklarının bu kişiden maksimum verim (bilgelik,duygusal,sosyal destek) alarak yaşamlarını en güzel şekilde sürdürmelerini sağlamak üzerine geliştirilmiş. Ne var ki öykünün içinde öğreneceğimiz gibi ideal olmasalar da içimizde yer eden insanlar yaşamımıza eşsiz izlerini bırakıyorlar ve biz hep özlediğimiz o ağıtı tekrar tekrar duymak istiyoruz. Özlemimize sahip çıkmak yas tutmanın bir parçasıdır. Yas tutmak her ne kadar acılı da olsa kaybettiğimiz kişi,ses,yer,koku ile olan otantik ilişkimizle bağı sürdürmenin tek yoludur.