Travmatize olmuş ve ihmal edilmiş bir kişi tek başına kaldığında bu onun için boğucu olabilir ve hayatını,duygularını hissetmemek üzerine kurmasına sebep olabilir.Bunun sonucunda, hayattaki bütün zevkler ve canlılık yok olur.
Amaçsız köksüz ve kanatsız bir boşlukta dalgalanıp duruyor bir yandan diğerine geçebilmek için insan üstü çaba harcıyorum.Içimde bir his ölmek için henüz erken diyip duruyor.Bilmediğim şey kendimi kaybolduğum bu boşlukta yeniden nasıl bulacağım..
Tam olarak nerede öğrendiğimiz belli değil ama nedense hep hayatımızın iyi geçeceğine dair derin bir inancımız var. Belki de önemli bir sorun yaşayana kadar daha önceki sorunsuz dönemin hep devam edeceğine ilişkin bir yanılsama bu. Ve kötü bir olayın nedense bizim başımıza gelmeyeceğini düşünürüz, başımıza kötü bir olay gelene kadar. Ama hayatın bize böyle bir vadi yoktur ,o sadece olduğu gibi gelir.
Yoruldum patron!
İnsanların insanlara saldırmasından, çocukların ömrünün kelebeklerin ömründen kısa olmasından,
adaletin bozguna uğradığı bu dünyadan yoruldum.