Lamiaa✓
@qrabiaq0
•Ah Filistin:(
•Kün fe Yekûn
~
•𝙂ö𝙠𝙮ü𝙯ü𝙣𝙚 𝙢𝙚𝙛𝙩𝙪𝙣 𝙤𝙡𝙙𝙪𝙢.
1180 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Labirent: Ölümcül Kaçış romanının konusu aslında çok basit. Devasa bir labirentin tam ortasına yerleştirilen gençlerin buradan kurtulma çabası anlatılıyor. Hikayeyi güzel yapan ise labirentin arkasındaki gizem.
Thomas ansızın kendini bir asansörün içinde bulur fakat hayatına dair hiçbir şey hatırlamaz. Nedensizce sadece kendi adını hatırlar. Asansör birden durduğunda ise yukarıdaki kapak açılır ve içerisi gün ışığı ile dolar. Tepeden ona bakan kendisi gibi birçok genç vardır. Yeni gelen Thomas gençler tarafından çaylak olarak adlandırılır ve Thomas yeni yuvasında yaşamaya başlar.
Thomas’ın yeni yuvasının adı Kayran’dır ve çevresi devasa duvarlar le çevrilidir. Dört tarafta da devasa duvarlar yer alır ve dört duvarda da gündüzleri açık olan fakat akşam olunca kapanan devasa girişler vardır. Thomas gibi buradaki tüm gençler geçmişlerine dair hiçbir şey hatırlayamazlar. Yaratıcı diye adlandırdıkları onları buraya göndermiş ve hafızalarını silmiştir. Her ay yanlarına yeni bir genç gönderilir ve dahası her hafta tüm ihtiyaçları gizemli asansör tarafından karşılanır. Buradan kaçışın tek bir yolu vardır ve o da gündüzleri açılan kapılardan labirentin içine girip çıkışı bulabilmektir.
Thomas öğrendiği gerçeklerin etkisini bir süre atlatamaz fakat nedensiz bir şekilde yeni yerine yabancılık da duymaz. Zihnini zorlar fakat adı dışında zihni tamamen boştur. Yeni yuvasına ayak uydurmaya çalışırken genç biri ona saldırır ve onu öldürmeye çalışır. Elinden kurtulur fakat çocuğun söylediklerini bir türlü aklında çıkartamaz. Çocuk onu tek suçlu olarak görür ve öldürmek ister.
+Açıkçası ben romana bayıldım çok güzel. Romanın içindeki kahraman sizmişsiniz gibi hissettiriyor kitabı elden bırakmak benim için zordu bayılarak okudum. Tabiki tavsiyede ederim. Filmini izleme şansimda oldu
Yabancı, üç yakın arkadaş olan Dunya, Tuba ve Suna’nın İstanbul’da kesişen ve birlikte çıkmaya karar verdikleri kısa bir tatilden sonra ise ayrılan hayatlarına Dunya’nın perspektifinden, onun tuttuğu günlüklerle dahil olmamıza olanak tanıyor. Romanda çoğunlukla doğrusal bir anlatı kurgulanmamış olsa da olaylar zinciri, yaşanan bir askeri darbe teşebbüsünün ardından hem ülkenin kaotik ortamından bunalan hem de kendi hayatlarında yaşadıkları sorunlu ilişkilerden kısa süreliğine de olsa kaçmak isteyen üç kadın arkadaşın kafa dağıtacak bir tatil için Lizbon’a gitmesiyle başlıyor. Ancak ruhsal olarak onlara iyi geleceğini umdukları ve yalnızca birkaç günlüğüne gittikleri Lizbon’da düşündüklerinden daha fazla kalmak zorunda kalıyorlar. Zira aslında gazeteci olduklarını bildiğimiz Dunya ve Tuba’nın birlikte hazırladıkları bir haber dosyası, onlar Türkiye’de yokken evlerine yapılan bir baskınla ortaya çıkıyor. Eğer geri dönerlerse yaşanacaklar hoş olmayacağı için nihayetinde bir daha ülkelerine dönemiyorlar, ve hem ülkelerinden hem de birbirlerinden uzakta bambaşka hayatlar kurmak zorunda kalıyorlar. Dunya 1980’lerde annesiyle kaldığı Berlin’e dönüyor, Tuba Lizbon’da tanıştığı yeni sevgilisiyle Brezilya’da yaşamaya başlıyor, Suna ise başka bir ülkeye gidiyor.
+“Çocukluğumdan beri çok konuşmayı ve anlatmayı değil, güzel hatıraları ve yakaladığım mutlu anları kendi içime açtığım çekmecelere saklamayı öğrenmiştim. Kalan hayatımın büyük kısmında bu çekmeceler cankurtaran simidim olacakmış, o zaman bilmiyordum.”
Son Kuşlar
Kitabı elinize aldığınız andan itibaren bitirdiğiniz ana kadar sanki Sait Faik Abasıyanık ile bir kahvehanede sohbet ediyormuş gibi hissedersiniz. Gündelik hayata, insanlara, doğrulara, yanlışlara beraber şahit oluyormuş hissine kapılırsınız. Sanırım onun bu kadar çok sevilme sebeplerinden biri de budur. Abasıyanık hem hastalığı hem de toplum tarafından kabul görülmeyen seçimleri dolayısıyla insanlardan uzaklaştığını ve Burgaz Adası’na çekildiğini görürüz. Bu yüzden öykülerinde mekan adalardır ve anlatıcı bizzat kendisidir.
“Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. "
İçimizdeki ŞeytanDeneme, İnceleme
+İçimizdeki Şeytan Sabahattin Ali’nin en sevdiğim eserlerinden biri.
”Büsbütün başka bir hayat, daha az gülünç ve daha çok manalı bir hayat istiyorum. Belki bunu arayıp bulmak da mümkün… Fakat içimde öyle bir şeytan var ki… Bana her zaman istediğimden büsbütün başka bir şey yaptırıyor. Onun elinden kurtulmaya çalışmak boş… Yalnız ben değil, hepimiz onun elinde bir oyuncağız.”
+yalnızken veya kalabalıklar içinde, kendi kendimize kaldığımız anlarda canı sıkılan içimizdeki şeytan kulağımıza bir şeyler fısıldar. Her çıkmaza girdiğimizde yaptıklarımızdan ve söylediklerimizden hep içimizdeki şeytanı suçlarız. Ama farkında mıyız, o şeytan aslında içimizdeki bizden başkası değil. Sanki karşımızda başka bir insan varmışcasına kendimize kızarız, ama içimizdeki bizi suçlamayı da asla bırakmayız.