Hiç farkına varmadan babası olmuştu. Kalbini karısına aç
mayan, evinin dışındaki hayatı evinin içindekinden daha önemli bulan, evdeki yürek sızılarını anlamayan, anlasa da umursamayan, çehresi daima asık, sesi daima gür ve azarlamaya hazır babası
sizi, demiştim, son bir kez öpsem bari nadir köşelerinizden.. uzaklaşırken, bir sümüklüböceğin bıraktığı iz gibi parçalanan kalbim,
-imkansız, demişti, aşk kabul etmez!
Cevriye'yi ona bağlayan duygu bir kasırga şiddetindeydi ve Cevriye bu hissin önünde müthiş bir kasırgaya kapılmış ince bir dal parçası iradesizliği içinde ona doğru sürüklenip gitmişti.