Rabia
@rabiacck
~Roman
~Çizgiroman
~Kişisel Gelişim
234 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Clara boğazında bir yumru hissetti. Yutkunarak elini markinin bacağına yasladı. "Bunu duyduğuma çok üzüldüm."
Marki başını çevirip pencereyi örten kırmızı kadife perdelere baktı. "Uzun zaman geçti üzerinden."
"O zamandan beri hiç kimseyi önemsediniz mi?"
Markinin bakışları Clara'nın kendisinin bacağında duran eline yöneldi ve sonra yukarı kalkıp Clara'nın gözlerini buldu. "Pek çok kişiyi önemsedim."
Aniden gergin hisseden Clara ihtiyatla elini onun bacağından çekti.
"Bunu yapmamıza gerek yok," dedi marki, onun eline uzanıp yavaşça demin durduğu yere koyarak. "İşler tam da ilginçleşmeye başlıyordu."
Clara'nın kalbi çarpmaya başladı. "Yalnızca acınızı paylaşmak istemiştim, lordum."
"Evet, biliyorum, bunda da gayet iyisiniz. Biraz daha fazla şey paylaşmak ister misiniz?"
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Clara sesini alçalttı. "Neden bana böyle eziyet ediyorsunuz? Sanki hep başımı belaya sokmak istiyor gibisiniz. Uygunsuz şeyler söylüyorsunuz. Ya da belki söyleme şekliniz
öyle geliyor."
"Çünkü yanaklarınızın kızardığını görmeyi seviyorum."
Bu kitabı 2013'te almışım. O kadar duygulandım ki anlatamam. O zamanlar okurken nasıl da heyecanlanmış, kitabı nasıl da sevmiştim. Şimdi tekrar okudum.
Biraz yüzeysel geldi ama genede çok tatlı bir kitap. Öyle ahım şahım değil açıkçası, diyaloglardaki yapaylıklar çok bariz. Karakterlerin uyumu iyi değil. Ciddi anlamda tutku eksikliği var.
Ama ya 8 yıl önce okuduğumda benim için olağanüstüydü tabi tekrar tekrar okumuştum kitabı hey gidi günler. Neyse benim için yeri ayrıdır bu kitabın. Kapağı da çok beğenmiştim
Kanımda, kafamda sen varsın.
Sesin yetmiyor bana. Seni bütün olarak istiyorum, etinle, iskeletinle, rüyalarınla bütün. Ve yalnız benim olarak.
Mazini kıskanıyorum. Halini kıskanıyorum. Kendini rahat hissetmen beni kudurtuyor. Anlarsan anla, ben anlayamıyorum.
Acı duymaman için derimi yüzdürtürüm, ama ayrılığın seni üzmediğini, yaralamadığını düşünmek kanımı tepeme çıkartıyor.
Cemil Meric’in Lamia Hanım’a yazdığı mektuplar.
