"Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı."
Artık hayat onun için katlanılmayacak kadar sönük ve manasızdı; en kötüsü de ağzında buruk bir tat bırakmasıydı. İç dünyasını yansıtan aynanın üzerine siyah bir örtü çekilmişti, düşe gelince; tek bir ışığın dahi giremediği hastalıklı bir odada yanıyordu.