kitabın bana hissettirdikleri:·93 syf.·
7/10
2026 1. kitabı
“bunca şeye katlanıyor oluşumu, hiç bitmeyen umuduma borçluyum” 
maria puder
karanlık kuyuya düşmüş kimsesiz bir insan düşün. tek isteği birinin gelip ona elini uzatmasıdır. bu inançla kıvranır, bekler durur. onu ayakta tutan şey, içinde hiç bitmeyen bir umudun varlığıdır. bir gün o kuyudan çıkıp kurtulacağına olan inancıdır.
bu inanç ne zaman yitse, umudu ne zaman bitse, hayatı da orada bitmiştir. artık umudu olmayan bu insanın hayatı da yoktur. umudu ölmeyen, ölemez..
maria puder
karanlık kuyuya düşmüş kimsesiz bir insan düşün. tek isteği birinin gelip ona elini uzatmasıdır. bu inançla kıvranır, bekler durur. onu ayakta tutan şey, içinde hiç bitmeyen bir umudun varlığıdır. bir gün o kuyudan çıkıp kurtulacağına olan inancıdır.
bu inanç ne zaman yitse, umudu ne zaman bitse, hayatı da orada bitmiştir. artık umudu olmayan bu insanın hayatı da yoktur. umudu ölmeyen, ölemez..Reklam
Amor Fati- Yazgını Sev·430 syf.·
10/10
2024 36. kitabı
‘Nietzsche Ağladığında’ Bu kitabı okumuş olduğum için kendimi şanslı hissediyorum. Kitap değil bir sanat eseri. Tekrar tekrar okumak isterim. Etkisi bir süre devam edecektir sanıyorum. Çünkü gerçekten çok etkileyiciydi. Karşılıklı diyaloglar hâlinde, psikoterapi tadında ve akıcı bir şekilde ilerliyor kitap. Yazar bu diyaloglarla bize birçok mesaj gönderiyor, ihtiyacımız olan çok fazla konuya değiniyor. Ben kendi adıma çok fazla anlam çıkardım. Kendimden çok şey buldum kitapta. Bazı düşüncelerime yön vermek, yaşamın bazı anlarını şekillendirmek tamamen benim elimde. Bunu da yazgımı severek, içinde bulunduğum anın bir daha gelmeyeceğini idrak ederek yapabilirim.
Irvin D. Yalom Bana bazı hakikatleri hatırlattığın için, ve böyle bir şaheseri bizimle de paylaştığın için teşekkür ederim.
Kitaptaki olayların ismi geçen karakterlerle gerçekte ilgisi var mı, yoksa kurgu mu, diye çok merak etmiştim. Yazar kitabın sonunda derin bir bilgilendirme yaparak neyin gerçek, neyin kurgu olduğunu çok güzel bir şekilde ifade ederek merakımı da gidermiş oldu. Bütün karakterler gerçek, olayların bir kısmı kurgu.
Kitabın içeriğine tamamıyla hayran kaldım ve damağımda çok güzel bir tad bıraktı. Kitapta geçen bazı cümleleri özellikle çok beğendim, farkındalık katan gerçek cümleler. İkaz edilircesine dinledim, gerçekten yüreğime dokundu. Onları paylaşmak istiyorum:
“Ne mi öğrendim? İçinde bulunduğum an’ı yaşamayı öğrendim… Böylece elli yaşıma geldiğimde kırklı yıllarıma bakıp pişmanlık duymayacağım.” 
Nietzsche Ağladığında
“Sanki özgürmüşüz gibi yaşamak zorundayız. Yazgımızdan kaçamasak da onun karşısına dikilebilmeliyiz, alın yazımızı kendi irademizle yaşamalıyız. Yazgımızı sevmeliyiz..” Nietzsche Ağladığında
“Josef, gerçek olan sadece bu andır. Sonuç olarak şimdiki an içinde sadece kendimizi tecrübe ediyoruz aslında. Bertha
Irvin D. Yalom Bana bazı hakikatleri hatırlattığın için, ve böyle bir şaheseri bizimle de paylaştığın için teşekkür ederim.
Kitaptaki olayların ismi geçen karakterlerle gerçekte ilgisi var mı, yoksa kurgu mu, diye çok merak etmiştim. Yazar kitabın sonunda derin bir bilgilendirme yaparak neyin gerçek, neyin kurgu olduğunu çok güzel bir şekilde ifade ederek merakımı da gidermiş oldu. Bütün karakterler gerçek, olayların bir kısmı kurgu.
Kitabın içeriğine tamamıyla hayran kaldım ve damağımda çok güzel bir tad bıraktı. Kitapta geçen bazı cümleleri özellikle çok beğendim, farkındalık katan gerçek cümleler. İkaz edilircesine dinledim, gerçekten yüreğime dokundu. Onları paylaşmak istiyorum:
“Ne mi öğrendim? İçinde bulunduğum an’ı yaşamayı öğrendim… Böylece elli yaşıma geldiğimde kırklı yıllarıma bakıp pişmanlık duymayacağım.” Nietzsche Ağladığında
“Sanki özgürmüşüz gibi yaşamak zorundayız. Yazgımızdan kaçamasak da onun karşısına dikilebilmeliyiz, alın yazımızı kendi irademizle yaşamalıyız. Yazgımızı sevmeliyiz..” Nietzsche Ağladığında
“Josef, gerçek olan sadece bu andır. Sonuç olarak şimdiki an içinde sadece kendimizi tecrübe ediyoruz aslında. BerthaEğer ilgiyi bilgi doğurmamışsa, boştur·126 syf.·
8/10
2024 4. kitabı
Çok uzun zamandır üzerinde durduğum, fakat tümüyle tecrübe etmeden yorumlayabilmemin yetersiz kalacağını düşündüğüm bazı konuları tam da fikrime uyar ve aklıma yatar bir şekilde bu kitapta buldum. Aşk ve sevgi arasındaki fark üzerinde çokça duruşum, beni bu kitabı okumaya itti. Tam olarak daha güzel bir şekilde anlamlandırdığımı düşünüyorum.
Kısaca aktarmak isterim:
Erich Fromm, bunu olgunlaşmış sevgi-olgunlaşmamış sevgi olarak kısımlandırıyor. Hâliyle, aşk’a olgunlaşmamış, sevgiye ise olgunlaşmış sevgi diyoruz. Aşk çoğunlukla kalıcı olmuyor salt beğeni ve meraktan ibaretse eğer. Ben içerisinde ne olduğunu bilmediğim bir kuyuyu da çok sevebilirim. İçinde ne olduğunu merak edişim, o kuyuya karşı daha bir tutku ile bağlayacaktır beni. O kuyuya hiçbir zaman ulaşamıyor olmam da bu merakımı içsel bir huzursuzluk ve acıya dönüştürecektir. Ve beni; kavuşmayı körü körüne ister bir hâle getirecektir. ‘Kavuşmayı istiyorum çünkü içimde bir acı var.’ Acımı gidermek için kavuşmayı isteyişim ve ilgim, bu beraberlik ya da bu duygu ne kadar mantıklı olabilir?
“Aşık olmak her zaman aptallıktır, gerçeklere göz kapatmaktır, zorlayıcılıktır..” 
Sevme Sanatı
Kuyuya karşı öyle ilgiliyim ki, sürekli uzaklardan gelip izleyesim geliyor. Fakat hakkında herhangi bir bilgim de yok. Bu hususta 
Erich Fromm:
“Eğer ilgiyi bilgi doğurmamışsa, boştur.” diye ifade ediyor. Çok da yerinde bir cümle olmuş. Bilmediğim bir şeye duyduğum ilgi elbette boştur, mantıksızdır yani bu da aşktır.
Kuyuya ulaştığım gün ani bir yakınlaşma meydana gelecektir, yapısı gereği kısa ömürlüdür. Sevilen şey, tanıdığımız bir kişi olup çıkmıştır. İlgim bittiyse eğer bilgi kısmı devreye girecektir. O şey hakkında edindiğim bilgiler, onu tanıyışlarım, beni yeni bir ilgi ve tutkuyla kendine bağlayacak mı, yoksa merakım dindi, kavuşma arzum
Sevme Sanatı
Kuyuya karşı öyle ilgiliyim ki, sürekli uzaklardan gelip izleyesim geliyor. Fakat hakkında herhangi bir bilgim de yok. Bu hususta Erich Fromm:
“Eğer ilgiyi bilgi doğurmamışsa, boştur.” diye ifade ediyor. Çok da yerinde bir cümle olmuş. Bilmediğim bir şeye duyduğum ilgi elbette boştur, mantıksızdır yani bu da aşktır.
Kuyuya ulaştığım gün ani bir yakınlaşma meydana gelecektir, yapısı gereği kısa ömürlüdür. Sevilen şey, tanıdığımız bir kişi olup çıkmıştır. İlgim bittiyse eğer bilgi kısmı devreye girecektir. O şey hakkında edindiğim bilgiler, onu tanıyışlarım, beni yeni bir ilgi ve tutkuyla kendine bağlayacak mı, yoksa merakım dindi, kavuşma arzumDüyşen’le Altınay’ın Kavaklarını Çiz·80 syf.·
9/10
2024 19. kitabı
Herkes için; onu en dipsiz kuyudayken bile umut dolu bir yeltenişle elinden tutup çıkaran birileri vardır. Sana bıraktıkları en büyük hatıra; bi ömür îtinayla sarıp sarmalayacağın anılardır. Yüreğine dokunurlar farkında olmadan. Sadece yüreğine değil tüm yaşamına dokunurlar. Bu kişi bir öğretmen de olabilir; bir öğrenci de.
Bu kitapta da fedakâr bir öğretmenin, öğrencileri için katlandığı zorlukları, onların hayatlarına dokunuşunu, ona çok değer veren başarılı bir öğrencisinden dinleyecek ve bu
öğretmen ve öğrenci arasındaki kuvvetli sevgi bağını kendiniz yaşıyormuş gibi hissedeceksiniz.
“Kendi düşen ağlamaz”·152 syf.·
9/10
2024 24. kitabı
*Daha kötüsü olmasın diye, bütün kötülüklere katlanırız.
“..ama eski günlerin daha da beter olduğuna inanıyorlar ve bundan mutluluk duyuyorlardı..” 
Hayvan Çiftliği
*Doğruyu yanlışı ayırt edemeyecek kadar cahilse kişi, sömürülmeye, aşağılanmaya, hatta kendi haklarının ihlaline dahi alışacak kadar zavallıdır. Alıştığı zulme baş kaldıramayacak kadar da korkaktır.
*Daha iyisini bulmaya yönelik umutlar, elindekinden de olma korkusuyla, herhangi bir hareketlilik göstermedikçe; umut olarak kalacaktır, o kadar.
“..artık eskisine göre çok daha onurlu yaşadıklarını düşünerek bir ölçüde avutuyorlardı kendilerini..” Hayvan Çiftliği
*Makam-mevki’ye ulaşınca kişi, alışagelmiş adetleri, yasaları, kendi konforuna göre değiştirmekle meşhurdur.
Uyması gereken kuralları işine geldiği gibi telaffuz edip, kendisinden daha cahil saydığı kesimi de inandıracaktır.
*Birine muhtaç olduğunu düşünmek, ondan gelen kötülüğe dahi rıza göstermeye iter bireyi.
*Herkes sonunda olmaktan korktuğu şeye dönüşür.
*Aşırı sadakat kör eder. Yanlış insana ise eğer, mahveder.
Hayvan Çiftliği
*Doğruyu yanlışı ayırt edemeyecek kadar cahilse kişi, sömürülmeye, aşağılanmaya, hatta kendi haklarının ihlaline dahi alışacak kadar zavallıdır. Alıştığı zulme baş kaldıramayacak kadar da korkaktır.
*Daha iyisini bulmaya yönelik umutlar, elindekinden de olma korkusuyla, herhangi bir hareketlilik göstermedikçe; umut olarak kalacaktır, o kadar.
“..artık eskisine göre çok daha onurlu yaşadıklarını düşünerek bir ölçüde avutuyorlardı kendilerini..” Hayvan Çiftliği
*Makam-mevki’ye ulaşınca kişi, alışagelmiş adetleri, yasaları, kendi konforuna göre değiştirmekle meşhurdur.
Uyması gereken kuralları işine geldiği gibi telaffuz edip, kendisinden daha cahil saydığı kesimi de inandıracaktır.
*Birine muhtaç olduğunu düşünmek, ondan gelen kötülüğe dahi rıza göstermeye iter bireyi.
*Herkes sonunda olmaktan korktuğu şeye dönüşür.
*Aşırı sadakat kör eder. Yanlış insana ise eğer, mahveder.Reklam