Yağmur ️
@rainyydays
13 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
O yüzden ne sözlü tartışmalara girebilir, ne de kendimi savunabilirdim. İnsanlar bana kötü şeyler söylediğinde, tamamen feci bir yanlış anlamaya kapıldığımı sanır, o saldırıları daima sessizce kabul eder, iç dünyamda ise insanı çıldırtan bir korkuya kapılırdım.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yalnızım.
… Ama şu dünyadaki hiçbir kadından, bir kez bile o sözcüğü duymamış olmamı çok tuhaf buluyordum. Bu kadın da “yalnız” olduğunu söze dökmemişti. Ama suskun, vahim yalnızlığı bir karış kalınlığında bir zar gibi vücudunun çevresinde taşıyordu ve yaklaştıkça zar beni de sarmalayıp, taşıdığım nispeten Batılı havayla çok iyi kaynaşıyordu. “Suyun dibindeki kayanın üstüne yapışan, dalından kopmuş bir yaprak” gibi, benliğimi korkudan ve tedirginlikten uzaklaştırmayı başarabilmiştim.
O yüzden ne sözlü tartışmalara girebilir, ne de kendimi savunabilirdim. İnsanlar bana kötü şeyler söylediğinde, tamamen feci bir yanlış anlamaya kapıldığımı sanır, o saldırıları daima sessizce kabul eder, iç dünyamda ise insanı çıldırtan bir korkuya kapılırdım.
Bazen kendimi yaşlı bir kadın gibi hissederdim. Sık sık tükenmek üzere olduğumu düşünmüş, başaramayacağıma, herkesi hayal kırıklığına uğratacağıma inanmıştım. Şimdi o günlere dönüp baktığımda tüm o zorlukları aşabilmenin gururuyla dolup taşıyordum.
“Başkanın Kızı, beni şaşırtıyorsun. Tesadüfe bak!” dedi.
Tesadüflere inanmayı ben o gündüz vakti, o barda, o taburede senin gök mavisi gözlerinle yeniden buluştuğumda bıraktım. Kadıköy’de, Beyoğlu’nda, Galata’da ve sonrasında gözlerimi kapadığım her anda ezberlediğim gözlerinle karşılaştığımda bıraktım. Tesadüf diye bir şey yoktu, olması gerekirse olur diye bir şey yoktu. Hayatın karşına çıkardıklarının peşinden gitme veya gitmeme durumu vardı ve benim senin peşini bırakmaya niyetim yoktu.
