Ruhumu altüst eden olaylardan haberi bile yoktu. Ben de ona acıyor; her şeyi açıklamayı bir sonraki güne bırakarak onun için, aşkımız için, yuvamız için yapmam gereken şeyi yapamıyordum...
Ne vakit seni görmesem yahut düşünmesem gönlüme, zihnime bir yokluk, bir karanlık çöker. Sanki canım benliğim kaybolmuş da kendi kendime ecnebi kalmışım gibi olur. Sonra birdenbire hatırıma gelirsin, ölüm döşeğinden kalkmış hasta gibi dünyalar benim olur. Sanki vücuduma baştan aşağı bir sefa, bir hayat dolar.