Aydın Emre
@rayj
14 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Kitabı beğenen tarafta olmak çok isterdim. Livaneli benim için çok özel ve çok sevdiğim yazarlardan birisi. Özellikle Serenad gibi bir başyapıttan sonra bu eser benim içim maalesef hayal kırıklığı oldu. Birkaç ilgimi çeken, beğendiğim bölümler oldu fakat geri kalan kısım maalesef kurgusu zayıf, klişe bölümlerdi.
Reklam
Serenade für NadiaEdebiyat
Kitabı bitirince bu kadar geç keşfetmeme o kadar üzüldüm ki anlatamam.
Muhteşem bir aşk hikayesi, muhteşem bir kalem. İyi ki varsın Livaneli. Yıllar geçse de her ayrıntısını hatırlayacağıma inanıyorum.
Kitap en iyi şu cümle ile anlatılır sanıyorum: Filler tepişir, ezilen çimenler olur.
Görüşürüz Max ve Nadia...
''Topluma'' YabancıEdebiyat
''Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum. Bakımevinden bir telgraf aldım: ''Anneniz öldü, cenazesi yarın kaldırılacak. Saygılar.'' Bundan bir şey anlaşılmıyor. Belki dün ölmüştür.'' Cümleleriyle başlayan muhteşem bir eserdir. Okumaya ilk başladığımda hayırsız evlat damgası vurduğum Meursault'u kitabı okumaya devam ettiğimde aslında hayırsız evlat değil de toplumsal normlara esir düşmemiş bir karakter olduğunu anladım. Bir insan annesinin öldüğü günü nasıl karıştırır? Ya da nasıl annesinin cenazesi kalktıktan bir gün sonra denize gider ?
Camus beni gerçekten etkileyen yazarlardan biri, hangi kitabını okusam okuyayım her şeyi sorgulamamak elde değil.
Kitapta toplumsal normlar konusunun üstüne çok basılmış hatta direkt konunun üstüne yazılmış bir kitap. Kitabı okuyunca aslında gerçekten hepimizin toplumsal normlara esir düştüğümüzü anlıyorsunuz. Meursault annesi öldükten sonra bakımevine gider, çalışan tabutu açacakken ona tabutu açmamasını söyler. Çalışan buna çok şaşırır. Sonuçta kim annesini son kez görmek istemez ki diye düşünür.
İlk başlarda karakterin bu davranışlarına çok şaşırıyordum ama biraz sorgulayınca; neden annemi düşünürken ölmüş görüntüsü aklıma gelsin ki güzel hatıralar yerine ?
''Gerçekten'' YaşamakEdebiyat
Bir sinema filmi düşünün 205 sayfalık...Her kelimesini saniye saniye hayal ettiriyor yazar. Köy köy gezip hayat hikayeleri biriktiren adamın bizim hikayeyi ağzından dinlediğimiz yaşlı ihtiyar ile karşılaşmasıyla başlıyor kitap.
Gerçek hayatta günde kaaaaç kişinin yanından geçip gidiyoruz ama hepsinin birer hikayesi olduğunu farkedemiyoruz; kaldırım kenarındaki tartı ile harçlığını çıkartmak isteyen çocuğun da, simit aldıktan sonra aslında çok da ilgilenmediğimiz adamın da bir hikayesi olduğunu farketmemizi sağlıyor bu eser. Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum. Hayatınıza biraz da olsa farkındalık getirmek için 205 sayfa ne ki ?