"...Biraz ilerideki altı yedi kişilik bir topluluk ilgimi çekti. Pek doğaldır ki başta, akşam gezmesi için birlikte dışarı çıkmış arkadaşlar olduklarını sandım. Ama konuşmalarını dinledikçe birbirleriyle şuracıkta, hemen arkamda karşılaşmış yabancılar olduklarını anladım. Besbelli ışıkların yanması sırasında hepsi bir an durmuştu, sonra birbirleriyle sohbete dalmışlardı. Şimdi hep birlikte neşeyle gülüyorlar. İnsanların birbirlerine bu kadar hızlı ısınabilmeleri ne tuhaf! Bu kişileri bir araya getiren salt önümüzdeki akşamın beklentisidir belki. Yine de işin daha çok şu şakalaşma becerisiyle ilgili olduğunu düşünüyorum. Onları dinleyince birbiri ardına şakalı sözler söylediklerini duyabiliyorum. Galiba bu pek çok insanın severek seçtiği bir yol..."