Yasin

Yasin
@reactux
Selçuk Üniversitesi - Biyokimya
İdeal
Zaman geçtikçe o mükemmellik tasavvurunu bir kez daha görme özlemi dayanılmaz boyutlara ulaşmaya başladı. Sanırım hafızamdaki anının cazibesini benden başka kimse anlayamazdı; bakın, o yüz benim idealim, mükemmellik kavramımdı. İnsan bazen sağda solda güzel bir kadına rastlar; hatta yeri geldiğinde ona tutulur fakat kadının güzelliği ne kadar büyük veya duyulan aşk ne kadar derin olursa olsun kişinin içindeki gizli tasavvurla boy ölçüşemez. Aynı şey aynadaki kadın için geçerli değildi; o benim idealimdi ve dolayısıyla başkalarının zihinlerinde ne gibi kusurları olursa olsun benim gözlerimde hiç yoktu. Tabii yalnızca bir ideal ve dolayısıyla erişilmez olmak gibi korkunç bir kusur dışında ama zaten o da mükemmelliğin doğasında vardır.
Sayfa 215·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Üşütük Ay
"Şükürler olsun!" dedi. "En azından o tehlikeyi atlattık." "Korkmuyordum ki, Grant. Yanımda sen varken korkmam için bir sebep yok.
Sayfa 173·Kitabı okudu
Alıntı
Yaratılanın evriminin nihayeti, yaratan olmaktır.
Sayfa 58·Kitabı okudu
Alıntı
Siz benim için iyi kalpli harika okumuş birisiniz; neden sizin payınıza kötü bir talih düşmüş? Neden her şey böyle oluyor, iyi bir insan karanlıkta kalıyor, bir başkasınaysa mutluluk kendiliğinden geliyor? Biliyorum, biliyorum, canım, böyle düşünmek iyi değil, serbest fikircilik bu; ama içtenlikle, hakikat adına, neden bazıları için kader, yavrusu daha annesinin karnındayken mutluluk müjdesi verir; ama bir başkası yetimhaneden çıkıp doğruca sokaklara düşer?
Sayfa 140·Kitabı okudu
Sizi tanıyınca, birincisi, kendimi daha iyi tanıdım ve sizi sevmeye başladım; küçük meleğim, sizden önce, tek başımayım ve yeryüzünde uyuyor, yaşamıyordum sanki. Onlar, bana zalimlik edenler, çehremin bile uygunsuz olduğunu söylüyorlardı ve hor görüyorlardı beni, kendi kendimi hor görür olmuştum; kütük gibi olduğumu söylüyorlardı, ben de gerçekten kütüğüm ben, diye düşünüyordum, ama siz karşıma çıkınca, siz karanlık hayatımı aydınlattınız kalbimi ve ruhumu aydınlattınız ve ben ruhsal huzur bularak diğerlerinden daha kötü olmadığımı anladım; belki parıltı yok, ışıltı yok, renk yok, ama yine de insanım, kalbiyle ve düşünceleriyle bir insanım ben.
Sayfa 133 - Makar Devuşkin·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam