Yaşam Ordınov için tüm rengini kaybetmişti. Düşünceler içinde ve hırçın bir adam haline gelmişti; aşırı duygusallığı bir hastalık haline gelmiş, farkında olmadan korkunç, amansız bir kara sevdaya tutulmuştu. Haftalardır kitap açmamıştı. Gelecek onun için ölmüştü, elindeki para da günden güne eriyordu; ileride ne yapacağını da düşünmüyordu. Bazen eskiden içinde yanan bilim ateşi tekrar önünde parlamaya başlıyor, ama bu ateş onu sarmıyor, tersine enerjisini tüketiyordu. Fikirleri hayata geçmiyordu. Bilinci durmuştu. Yarattığı bütün fikirler, yaratıcılarının zayıflığına gülmek için dev gibi büyüyorlarmış gibi geliyordu.