büşra
@readthearth
106 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
selamlar, dostoyevski'nin ilk eserlerine dair fikir edinmek için güzel bi seçim oldu bence beyaz geceler. böyle hafif hafif zweig esintileri aldığım bi kitap oldu benim için, konusu da yine zweig kitaplarına benziyor. bikaç günlük kısa olay örgüleri, uzun uzun sohbetler, yoğun his betimlemeleri eşittir zweig benim için. beyaz gecelerin de hem konusu hem olay örgüsü benzer duygular hssettirdi bana. dediğim gibi ilk dönem eserlerini görebilmek adına güzel bi tercih olabilir ama fazla bir beklentiye de girmemek gerek bence. yine de ilk eserlerden biri olarak nitelendirilen bir kitapta bu kadar hoş duygu betimlemesi etkileyiciydi. uzun uzun anlatabileceğim bi kitap değil, iyi okumalar.
selamlar, bulgakov'dan okuduğum ilk kitap köpek kalbi. konusu oldukça ilgi çekici olduğu için ve bulgakov'un dilini merak ettiğim için okudum. konusunu bir doktorun yolda gördüğü bir köpeği eve getirip beslemesi daha sonra da ameliyatla köpeğin hipofiz bezini azılı bir suçlunun hipofiz beziyle değiştirmesi sonucu yaşananlar olarak özetleyebilirim. ben böyle deneysel kitapları seviyorum aslında ama kısa olması şartıyla çünkü bi yerden sonra o absürdlük beni yıpratıyor. bu kitaptaki durum kişiyi yıpratmadan sonlanıyor, aşırı bayılarak okudum diyemem ama okurken sıkılmadım. çerezlik bi kitap diyebiliriz yani. ayrıca kitap iğneleyici ve gülünç bir yergi olarak nitelendiriliyor, bolşevik dönemi rusya’sına yönelik göndermeler bulunuyor. ben bunlardan birkaçını fark etsem de kitabın geneli bana hiciv gibi hissettirmedi pek. o da muhtemelen benim konuyla ilgili eksikliğim olmasından kaynaklı. benden bu kadar, iyi okumalar.
belleğinde sayılar uçuşuyordu ve tarihin gördüğü otuz kadar büyük vebanın yaklaşık yüz milyon kişinin ölümüyle sonuçlandığını aklından geçiriyordu. ancak yüz milyon ölü nedir? savaşta insan ölüyü diriyi bilmez. nasıl ölü bir adam ancak ölü halde görüldüğünde önem taşırsa, tarih sahnesine saçılmış yüz milyon ceset de hayalimizde silik bir görüntüden başka bir şey değildir. on bin ölü büyük bir sinemanın müşteri sayısının beş katı eder. işte yapılması gereken buydu. beş sinemanın çıkışında insanları toplayıp kentte bir meydana götürmek ve olayları daha net görebilmek için onları yığınlar halinde öldürmek. en azından o zaman bu adsız kalabalığa tanıdık yüzler takılabilirdi.
