büşra
@readthearth
106 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
sineklerin tanrısına baya merak ederek başladım çünkü sıfırdan bir ada yaşantısı her zaman ilgimi çeken bir konu olmuştur. yine böyle adada geçen ve yönetim ve güç kavramlarını ada üzerinden anlatan bir kitap okumuştum, onu da çok sevmiştim. bu tarz kitapların geneli ötekileştirilen yerlerde geçiyor sanırım dünyaya adapte etmek ve okuyucunun anlamlandırması açısından bu daha tercih edilebilir bir yöntem ya da insanın içindeki güç ve hırsı önceden bu kavramların yer almadığı bir yerde anlatmak daha etkileyici. sineklerin tanrısı aslında distopik bir geleceği anlatıyor diyebilirim. üçüncü dünya savaşından -kitapta atom çağı olarak geçiyor- korunmaları için çocuklar uçakla başka bir yere gönderilirken uçakları saldırıya uğruyor ve bir adaya düşüyor. en büyüğünün on iki yaşında olduğu bu çocuk grubu ilk olarak yanlarında bir büyük olmayışının şokunu yaşıyorlar, bu durumdan mutlu olanlar olduğu gibi ağlayarak tepki verenler de oluyor. çocukların ilk şoku atlatmasının üzerinden aslında kendilerine öğretilen şeyi yapma çabalarına tanık oluyoruz. hemen bir lider seçiliyor parmak kaldırarak konuşmaya benzer bir sistem getiriliyor falan ve tabii ki çatışmalar yaşanıyor. her toplulukta olduğu gibi otoriteye karşı gelmeler ve düzeni değiştirme çabalarını görüyorsunuz. bu bahsettiğim olguların çocuklar üzerinden yansıtılması da aslında çocukları çocuk olarak değil de gerçek bir insan gibi görmenizi sağlıyor. insanın çocukken de kötü olabileceği, çocukların tamamen iyi hisler beslemediği hatta bazılarında kötülüğün daha baskın geldiğini görmemizi istemiş yazar aslında. sıfırdan bir toplum düzeninin nasıl kurulduğunu ve insanın özünün aslında kaos ortamında nasıl ortaya çıktığını çok güzel anlatmış kitap bence. zaten bahsettiğim şeylerden kitabın sembolik bir anlatımı olduğunu
normalde jane austen’ın dilini ve yarattığı dünyayı çok beğeniyorum. victoria dönemi, baloları, davetleri, atlı arabaları ve uzun sohbetleriyle beni her zaman mest ediyor. genelde jane austen okurken bu mest olmanın yanında bir de karakterlerin doluluğu hoşuma giderdi yani karakterleri gerçek ve samimi bulduğum için çevre ve karakter birleşiyordu ve kitap benim için vaov çok iyiydi diyebileceğim hale geliyordu. ama northanger manastırı’nda maalesef bunu hissedemedim yine yaratılan dünya çok güzeldi evet victoria dönemini hissettirdi. fırtınalı bir günde manastır betimlemeleri falan da çok hoştu ama karakterler o kadar boştu ki yani. bi kere karakterlere bağlanamadım, samimi gelmediler hissettikleri duygular özellikle o kadar çocuk gibiydi ki yani saflığın da bu kadarı dedirtti. jane austen deyince zaten aşk olmadan olmuyor, anlatılan aşk hikayesi de yavandı kız aşık olmak için aşık olmuş gibiydi ve sonu çok kestirilip atılmıştı bana göre. zaten jane austen’ın aşk kavramına karşı biraz değişik duygular hissediyorum. kişiler birbirlerini tam olarak tanımıyorlar ve geneli ilk izlenimine göre aşık oluyor. ayrıca yaşadıkları aşk o kadar mesafeli ki bana çok uzak hissettiriyor. bayadır jane austen okumamıştım ve şu an acaba bu tarzdan uzaklaşıyor muyum diye de düşündürdü bu kitap bana bilemiyorum. uzun lafın kısası kitabı sevmedim, iyi okumalar.
lovecraft bayadır okumak istediğim bi yazar ve korku türünde de haklı bir övgü aldığını düşünüyorum. çoğu ana akım yazara da ilham vermiş biri zaten, edgar allen poeyla birlikte anılan biri kendisi ayrıca. poe'dan morque sokağı cinayetlerini okumuştum bir iki yıl kadar önce ve o zaman hiç sevmemiştim sonra da başka bi eserini okumadım ama okumak istiyorum. lovecraft'ın dilini poe'dan daha çok sevdim ben. bu okuduğum kitap elli sayfa bi şey sessiz ve gece lambalı bi ortamda okunursa baya da etkileyici olabiliyor çünkü gerçekten ürpertici hikayeler var içinde. kısa olan hikayeleri o kadar sevemesem de uzun olanlarına bayıldım gerçekten. lovecraftın daha uzun hikayelerini okumak istiyorum yakın bi zamanda. diliyle ve yazarın kendisiyle tanışmak için iyi bir başlangıç kitabı bence, iyi okumalar dilerim
