büşra
@readthearth
106 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
bugün hiç sevmediğim bir kitabı yazmaya geldim, bu kitabı neden övmüşler neden önermişler gerçekten hiçbir fikrim yok. sık sık kütüphanelerin sosyoloji, psikoloji bölümlerinde gördüğüm sıkça da adını duyduğum bi kitap olduğu için büyük beklentilerle başladım. kitap samoa adasının yerlilerinden birinin anlattıkları ışığında yazılıyor, bu yerliler insanların yaşayışlarına dair gözlemlerini aktarıyorlar. insan yaşayışına dair milyonlarca şey yazıldı zaten, para kullanıyoruz, üstümüze bir şeyler giyiyoruz, her şeyi satın almak zorundayız, betonların içinde yaşıyoruz vesaire vesaire. kitap bunları tekrar tekrar söylemekten başka bir şey yapmıyor evet bazı eleştirileri gayet yerinde ve çoğumuzun da kabul edebileceği bir gerçek fakat kitabın geri kalanında insanlığa dair düşmanlık var resmen. yok sinemaya sinemadaki kötü insanları görüp ah ne kadar iyiyiz diye kendimizi tatmin etmek için gidiyormuşuz falan. madem eleştireceksin bari insanlığa dair bi fikrin olsun, tamamen dışarıdan bakarak her şeye yaa bu çok kötü demek kolay. bu insanlar neden her şeyi satın almak zorunda, neden apartmanlarda yaşıyorlar, neden para kazanmak için deli gibi çalışmak zorunda kalıyorlar diye soran yok, bunları cevaplandırmaya çalışmak da yok. varsa yoksa ay çok kötüler ay böyleler bizi de karanlıklarına almaya çalışıyorlar falan. bari maruz kaldığımız şeylerin psikolojik anlamda bir tahlili falan yapılsaydı ki bunu da bin kere okuduk her yerden, insanın yaşayışının getirdiği yabancılık ve yalnızlık hissi vesaire gibi konularda en azından yaşayış eleştirilse de insanı anlamak için bir çaba sarf edildiğini görebiliyoruz. bu kitapta ise ne anlamaya çalışılmış ne başka bir çaba gösterilmiş tamamen yapılan her şey insanlığın seçimiymiş ve kendiliğinden gelişen bir süreç değilmiş gibi yaftalamalarla
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
selamlar, bugün bayılarak okuduğum bir kitaptan bahsetmeye geldim. belki ben çok sık duydum bilmiyorum ama sürekli oblomovla ilgili “ya sürekli yatıyor, bir şey yaptığı yok, çok sıkıcı” tarzında yorumlar duymuştum. kitabı da böyle olacağını düşünerek okudum ama asla dedikleri gibi sürekli yatan bir karakter değil. evet diğer insanlardan farklı bir yaşayış tarzı var, onlar gibi balolara, davetlere gitmek yerine odasının bir köşesinde oturup hayatı izlemekle meşgul. bunu yaparken neden böyle olduğuna dair düşünceleri olsa da genel anlamıyla halinden memnun bir karakter, çevresindeki herkes sürekli onu hayatın içine sokmaya uğraşıyor ve böyle daha mutlu olacağını düşünüyorlar. bi kere onu böyle hayatın içine çekmeye çalışan karakterleri de incelemek lazım; biri ştolts adında oblomov’un çocukluk arkadaşı. kendisi bir alman ve kitapta bu sık sık vurgulanıyor. almanların disiplini ve hayatlarını çalışarak duygusuzca geçirmeleri gibi davranışlarından bahsediliyor. ştolts da bir almandan beklendiği gibi çalışıyor, işinde yükseliyor ve koşturmalı bir hayatı var. aslında oblomov için bir idol niteliğinde denebilir. adı sıkça geçen diğer karakter de olga, bu kadın tam rus romanlarından beklendiği gibi çok narin, duygulu, hassas bir kişiliğe sahip. piyano çalıyor, şarkı söylüyor, kendi halinde sessiz bir yaşayışı var. olga ştoltsla yakın bir arkadaşlık ilişkisi içindeyken hayatına oblomov dahil oluyor ve ştolts’un oblomov hakkındaki “ölü bir adam, sürekli yatıyor, onu hayata döndürecek biri varsa o da sensin” gibi sözlerini gerçekten bir görev olarak üstüne alıyor ve oblomov’u düzeltmeye çabalıyor. kitabın bu sürecin yaşandığı kısmı zaten akıp gidiyor araya aşk hikayeleri giriyor falan. olga’nın oblomova yönelik çabası bence tamamen kendilik tatmini üzerine kurulu, çünkü
biçare, işinden başka hiçbir şey göremez, duyamaz, konuşamaz olmuş. ama böylesinin yolu açıktır, yakında büyük işler başarır, en yüksek mevkilere yükselir... bizde buna meslek sahibi olmak diyorlar. bunun için zekaya, iradeye, ruha gerek yok; bütün bunlar lüks. bu adamın hayatı böyle geçip gidecek ve ruhunun birçok yanı hiçbir zaman açılmayacak...
