Zehra Köksal
@readwithzk
Marmara Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Mezunu
İstanbul
26 okur puanıKasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Aşk ve Öbür CinlerRoman
Kırmızı Pazartesi vesilesiyle tanıştığım Gabriel García Márquez’in okuduğum ikinci eseriydi. Marquez, muhabirlik yaptığı sıralarda rastladığı bir mezar kazımında 22 metre 11 cm saç uzunluğuna sahip bir çocuk iskeleti görüyor ve bu iskelet ona büyükannesinin çocukluk yıllarında anlattığı saçları yerlerde sürünen, bahtsız kızın efsanesini çağrıştırıyor. Böylece Sierva Maria’nın hikâyesi doğuyor. Yolculuğumuz aristokrat bir ailenin kızı olan, küçüklüğünden beri anne-baba sevgisi tatmamış ve kölelerle büyümüş 12 yaşındaki Sierva Maria’nın bir gün kuduz bir köpek tarafından ısırılması sonuncunda manastıra kapatılması ve orada tanıştığı Rahip Delaura ile yaşadığı aşk ile başlıyor.
Kitapta Orta Çağ’daki kilise etkisi, dinin yanlış algılanışı, toplumun bağnazlığı, cahilliği ve insanların olaylara nasıl da at gözlüğünün ardından baktıkları gözler önüne seriliyor. Bununla birlikte Marquez; ötekileştirmeye, sınıf farklılıklarına, ırkçılığa, aile kurumunun önemine, kölelik kültürüne, kuduzla mücadele ve bozuk aile yapılarına çarpıcı bir dille değiniyor. Yazar, okuyucuyu anlattığı dünyaya adeta çekiyor. Kitap karakterleri sayfalarda bir hayaletmişçesine dolaşırken ben de betimlenen o rutubetli ve pis mekânlarda üçüncü bir göz olarak yerimi aldım. Her ne kadar işlenen konular, kurgu, tercüme, betimleme ve akıcılık gerçekten kusursuza yakın da olsa kitapta beni huzursuz eden bir şeyler vardı. Kitabın atmosferi çok boğucu ve ruhsuzdu. Okurken negatif enerjilerle dolduğumu hissettim. Fakat sayfaları hep “Az sonra anlatılanlar açığa kavuşacak.” umuduyla çevirdim. Anlatılanları tam anlamıyla algılayabildiğimi ve kitapla bütünleştiğimi hissetmiyorum. Karakterlerle bir bağ kuramamakla birlikte onları sevmediğimi de rahatlıkla söyleyebilirim. Tekrar okunacaklar listeme ekledim. Umarım
“Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!”
Virginia Woolf- Kendine Ait Bir OdaKadın-Erkek
Size yeni favori ve başucu kitabım olan “Kendine Ait Bir Oda” ile geldim. Kitaptan o kadar etkilendim ki eminim buraya ne yazarsam yazayım düşüncelerimi ve hislerimi sizlere istediğim kadar aktaramayacağım. Bu kadar etkilenmemin sebeplerinden biri de maalesef ki son zamanlarda patlama yapan “kadın cinayetleri, psikolojik ya da fiziksel şiddet ve tacizleri” ve bunun getirisi olan, kitabın da üzerinde düşünmemizi sağladığı hakkını arama, başkaldırma, kendini ezdirmeme güdüleri. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve kesinlikle son olmayacak. Hatta abartı olur mu bilmiyorum ama henüz yalnızca bir kitabıyla tanışmış olmama rağmen şimdiden en sevdiğim yazar olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Feminizm ve feminizm edebiyatının ikonu olan Virginia Woolf, bu kitabına ağzından birtakım gerçeklerle karışmış yalanlar akacağını ve bu gerçeklerin dikkate değer olup olmadığını okuyucunun belirleyeceğini söyleyerek başlıyor. Kitabın ilk 5-10 sayfasını “adapte olma süreci” olarak adlandırabiliriz. Başkarakteri yine onun ağzından dökülen satırlarla tanıyoruz. Kitap bir sohbet havasında başlıyor ve karakterimiz sık sık “kadının yazın dünyasındaki ve toplum içerisindeki yeri” ile ilgili düşüncelerini açıklayarak örneklerle, alıntılarla bu açıklamalarını pekiştiriyor. O “çok değerli, saygın, bilgin, donanımlı” fakat kadını resmen düşman gibi gören, başını ezmeye çalışan, hakir gören zihni dolu yüreği boş sanatçıların, düşünürlerin, profesörlerin bir güzel kulağını çınlatıyor. Aklındaki sorulara cevaplar arıyor. Bu sorulara cevap bulma ümidiyle çıktığı düşünsel gezintide okuru da yanında sürüklüyor. Kitabımız ince bile olsa bana göre bir çırpıda okunulabilecek bir eser değil. Zaten bir çırpıda okumamalı da. Sindire sindire, anlaya anlaya, üzerinde notlar alarak, altını çizerek okumalı. Eğer bir