Zehra Köksal
@readwithzk
Marmara Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Mezunu
İstanbul
26 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
YaşamakHayat
Mutlu azınlığa adanan, alabildiğine mutsuz bir kitap. Her kötülük bir iyiliğe, her iyilik bir kötülüğe gebe. Sevinç acı, gençlik ihtiyarlık, sağlık hastalık, doğum ölüm… Ve hepsini sığdırır 7 harf 3 heceye YAŞAMAK
Yaşamak mı daha zordur ölmek mi? Hayata tutunmak mı gelir elden pes etmek mi? Sevdiklerini birer birer kaybetmek mi daha acıtır insanın canını, pişmanlıklar içinde boğulup ölememek mi? Ölmeyi beklemek de yaşamaya dahil midir yoksa salt nefes almaktan mı ibarettir yaşamak?
Satırlarda gezinirken gözünde yaş, boğazında bir yumruyla eşlik edersin ona pirinç tarlalarında. O orak sallar sen izlersin, o üşür sen de üşürsün, o acıkır sen üzülürsün. Ve bilirsin ki yaşamak için her gün ölen bu adama en büyük cezadır ölüm köprüsünde kalan son kişi olmak…
Reklam
Çocukluğu savaş yılları tarafından esir alınmış bir anne, annesi savaş yılları tarafından esir alınmış bir çocuk. Kulaklardan silinmeyen bomba sesleri, yüreklerden kazınmayan kurşun izleri… Kan, gaz, sömürü, korku, çığlık, ırkçılık harmanı bir koku siniyor sayfalara ve çevirdikçe buram buram tütüyor burunlara. Oğlan çocuğu küçüktü, büyüdü. Kendi sesinde boğulurken bir mektup yazdı onu hiçbir zaman duymayacak annesine. Sorular sordu cevap alamayacağını bile bile. Bindi Küçük Köpek sarı benziyle pembe bisikletine, sürdü çocuk olmanın yalnızca oyun oynamaktan ibaret olduğu yerlere.
Yeryüzünde Bir An İçin Muhteşemiz 
Ocean Vuong
Yeryüzünde Bir An İçin Muhteşemiz Ocean Vuong
Travmalarla beslenmiş bir çocukluk, dibi görülen nice şarap şişesi, arkada bırakılamayan bir enkaz, hasır altı edilmiş aile sırları… Çocuk odasına hapsolmuş bir kadın ve işte onun hikâyesi…
Esnek zaman geçişleri, devamlı tekrarlanan cümleler, alışılmadık sayfa düzeni, flashbackler, gerçekçi doğa tasvirleri ve alıntılarla bezenmiş muhteşem bir kitap. Psikanaliz, felsefe, sosyoloji ve edebiyat iç içe. Roman desem değil, inceleme desem değil. Günlük? Değil. Öykü? Deneme? Hayır değil. Gerek dili gerek anlatımı gerekse üslubuyla bambaşka bir rafta ele alınmalı Miras.
Yazar dile getirmek istediklerini yalın, tüm çıplaklığıyla, romantize etmeden yazıyor. Bu sayede çarpıcı, vurucu hatta yıkıcı bir anlatıma kavuşuyor. Karlı, soğuk ormanların durağanlığında ilerleyen Miras; sizi içine alabilir, titretip üşütebilir.
Kadın neydi? Evlat? Eş? Anne? Belki hizmetçi? Kadının bir adı var mı? Hayır, kadının sadece görevi var. Ev işi yapsın, çocuk baksın, kocasının isteklerini yerine getirip karnını doyursun. Karşılığında ne bulsun? Kocasından kalan yemek artıkları ve tatlı niyetine şöyle okkalı bir tokat. Şuraya bir kadın çizelim. Onu hor görelim, itip kakalım, canımız isterse bir güzel dövelim, ezip geçelim. Fikirlerine saygı duymayıp görmezden gelelim ki onu domine edebilelim. Ufacık güç kırıntılarımızı devleştirip öz saygımızı artıralım. Onu köleleştirip kullanalım. Sesini çıkaracak olsa başını ezer, ağzını açtığına bin pişman ederiz nasıl olsa.
İdama mahkûm edilmiş, Mısırlı hayat kadını Firdevs’in gerçek yaşam öyküsünü anlatıyor Sıfır Noktasındaki Kadın. Onun ağızından dinliyoruz tüm yaşadıklarını. Anımsadığı ilk gününden idamına kadar ataerkil sistemin içinde sıkışıp kalan, çocukluğundan beri hor görülüp kullanılan, tacizle daha küçük yaşta tanışan bir kadın Firdevs. Elindeki ortaokul diploması ve başarı belgesiyle oradan oraya savrulan, saygı görme umuduna tutunup her çaldığı kapıdan bir yarayla daha ayrılan Firdevs. Her kapının ardında bir mezar bırakan sonra yeniden ve inatla ayağa kalkan, idam sehpasına bile dimdik yürüyen Firdevs. O, sokakları yapayalnız ama güçlü, kaybedecek hiçbir şeyi olmadan ama kazanacak çok şey umut ederek arşınlarken biz her bir satırda duruşuna hayran kalarak katediyoruz sayfaları. Belki “Coğrafya kaderdir.”, belki her coğrafya Mısır kadar yürek burkmaz ama biliriz ki her coğrafyanın vardır sıfır noktasına getirilen kadınları.
Hani kimi kitaplar vardır okurken sizi öyle sarmalar ki bitsin istemezsiniz hiç. İşte Eva Luna tam da böyle bir kitap. Masalsı, büyüleyici, akıcı, heyecanlı… Isabel Allende “büyülü gerçeklik” akımının en meşhur isimlerinden. Daha önce methini çok kez duyduğum yazarın Ruhlar Evi romanını ararken denk geldim Eva Luna’sına. Romanın masalsı anlatımında kaybolurken iliklerime kadar hissettim büyüleyen bu gerçekliği.
Roman boyu Eva Luna’nın birbirinden ilginç serüvenlerine tanık oluyor, ona bu serüvenlerinde eşlik ediyoruz. Sığındığı evlerin koridorlarında geziniyor, birlikte düşler kuruyor, hayatına giren insanların hikâyelerine ortak oluyoruz. Eva, annesinden devraldığı hizmetçilik mesleği ile idame ettiriyor hayatını. Yıllarca birbirinden çılgın, tuhaf patronların yanında çalışıyor. Bunların hepsi bir renk katıyor Eva’nın süslü hayal dünyasına. Hepsi birer kahraman oluveriyor öykülerine. Çocuk yaşta ağır sorumluluklar altına giriyor, işkencelere maruz kalıyor, ölümler görüyor… Her olayın ardından daha güçlü, daha hayalci, daha umutlu çıkmayı başarıyor küçük Eva. Bu sırada kadınlığı tadıyor; âşık oluyor, sırdaş oluyor, evlat oluyor…
Her bir karakter öyle güzel işlenmiş ki romana. Hepsi de benzeri olmayan, orijinal, şaşırtıcı tipler. Bir de bu karakterlerin arka planında Şili’nin geçmişi, tarihi, siyasi iklimi gizli. Diktatör bir hükümet, demokrasi yanlıları, gerillalar, muhalif üniversite öğrencileri, baskıcı askerler, arada kalan halk…
Benim için çok keyifli bir okuma süreci oldu. Yazarın diğer eserlerini okumak için sabırsızlanıyorum. Bu şahane eseri herkese şiddetle tavsiye ediyorum.
Reklam