Durdum sonra biraz öyle. Komik şeyler düşünmeye çalıştım. Düşününce buluyor insan. Güldüm biraz işte. Kendi kendine gülenlere deli diyenler insan değiller. Belki de insandırlar, emin değilim. Ama gülmeyen insanlardan çok korkuyorum. "Hayata katlanamadığımız için espri yapıyoruz" demiş... Kim demiş? Mühim değil, doğru demiş nihayetinde.
Öfkenin içinde beklenti vardır. Azalarak biten, zamanla yiten şeylerden kork. Bu denli şevkle bağırıyorsa bir insan, bil ki içinde bitmeyen bir şeyler vardır.
Sonsuz bir iyiliğe ulaşmak için kötülükten medet umduğunda yolun sonu da kötülüğe çıkacak. Ellerini kirleterek yüreğini temizlemen mümkün olmayacak. Tüme varırken, geldiğin tümler de formülün bir parçası olacak. Sonuçlarsa hep eksi çıkacak.