"Başımdan geçenleri hatırlamak beni ıstırap verecek derecede heyecanlandırıyor. Hâlbuki yazılınca daha sakin, daha ahenkli şekiller alarak mantıkdışı veya kabusa daha az benzeyecekler. Bana öyle geliyor. Yalnız yazma işi bile yeter. İnsanı sakinleştirir, soğukkanlı yapar. Eski yazar adetlerini harekete geçirir, hatıralarımla sağlıksız hayallerimi bir iş, bir uğraş haline sokar."
"Beni böyle tuhaf düşünceler, böyle karanlık hisler boğar, benim için açıklanması imkansız sorular kafamda dolanıp durur- ama nedense onları çözmek için ne gücüm ne de isteğim vardır."
"Biliyor musun Andrey, benim içimde ne yakıcı ne de kurtarıcı bir ateş yanmadı. Hayatımda hiçbir zaman başkalarınınki gibi gittikçe renklenen, parlak bir güne çevrilen bir sabah olmadı. Benim hayatım, sönmüş başladı. Tuhaf, kendimi bilir bilmez sönmeye başladığımı hissettim. Sonra kitaplar okuyup da onlarda hayatta kullanamayacağım gerçekler buldukça; dostlar arasına dedikodular, alaylar, soğuk, kötü, boş gevezelikeler dinledikçe, gayesiz sevgisiz toplumlara katıldıkça daha kötü oldum."