Reklam
“Anladım ki insan yanında götürüyor kaçtığını. Üstelik ne kadar uzağa kaçsa da. Hatta artık şöyle düşünüyorum; Tuhaf bir dairesel hareketle tam da kaçtığına doğru koşuyor insan kaçarken..”
"Sonra madem insan kal adında bir beladır,
insan dalgın bir belgedir kendiyle hayat arasında
neden eve dönmekten ibarettir hayat
..
Başka incirin yarasını başka incir de bilmez,
talandır bu herkesle herkes olmak.."
Ard arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu
Dışarda gürül gürül akan bir dünya
Bir ben uyumadım
Kaç leylim bahar.
Ahmed Arif
“Ortada
Her zamanki gibi bir karanfil kaldı.
...
Ey ayaklarımızın dibindeki yoksul gül
Öfkemiz sevgiye benziyor şimdi, sevgimiz öfkeye
Ve tartışmaya çevirdiğimiz deniz ölüler bırakıyor..”
Reklam