1. Giriş Seviyesi ve Temel Ders Kitapları
Bu eserler, terminolojiye hakim olmanızı sağlar ve "Tanrı kanıtları", "Kötülük problemi", "Din dili" gibi temel başlıkları genel hatlarıyla sunar.
Akıl ve İnanç (Din Felsefesine Giriş) – Michael Peterson, William Hasker, Bruce Reichenbach, David Basinger: (Küre Yayınları)Bu kitap, alanın "standart" ders kitabı kabul edilir. Analitik din felsefesi geleneğini anlamak için en iyi başlangıç noktasıdır. Dili açık ve konuları kuşatıcıdır.
Din Felsefesi – Mehmet Aydın: (İz Yayıncılık)Türkiye’deki akademik din felsefesi çalışmalarının öncülerinden biri olan Mehmet Aydın’ın bu eseri, konuları hem Batı hem de İslam düşüncesi perspektifinden ele alır.
Din Felsefesine Giriş – Cafer Sadık Yaran: (Rağbet Yayınları)Dili oldukça sadedir ve temel tartışmaları Türk okurunun anlayacağı bir üslupla özetler.
Din Felsefesi – John Hick:Din felsefesinin en önemli çağdaş isimlerinden Hick’in bu küçük hacimli ama yoğun kitabı, klasik bir giriş metnidir.
2. Klasik Metinler (Batı ve İslam Düşüncesi)
Din felsefesinin tarihsel gelişimini ve büyük kırılma noktalarını anlamak için bu birincil metinler şarttır.
Doğal Din Üzerine Diyaloglar – David Hume:Teizme yönelik eleştirilerin ve tasarım argümanının sorgulanmasının en zekice yapıldığı klasik metinlerden biridir. Diyalog formatında olduğu için okunması nispeten keyiflidir.
Korku ve Titreme – Søren Kierkegaard:İman, akıl paradoksu ve varoluşçuluk üzerine derin bir metindir. İbrahim peygamberin kıssası üzerinden inancın doğasını sorgular.
Tehafüt el-Felasife (Filozofların Tutarsızlığı) – Gazali:İslam dünyasında felsefe-din geriliminin en meşhur eseridir. Nedensellik ve alemin ezeliliği tartışmaları için kritiktir.
Fasl’ul Makal – İbn Rüşd:Gazali’ye bir cevap niteliği taşımasa da (o Tehafüt el-Tehafüt'tür), bu
"Soydaki sanat en tuhaf şekillerde ortaya çıkabiliyor. "
Sherlock Holmes Reıchenbach Şelalesi
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
ne kadar kullanıyorsa avrupa’dakiler biz de
uyandırma kerizi o kadar kullanalım
pozitif hukuku boş ver ben profesör hirsch’in
yıllarca asistanlığını yaptım
bu hazır cevaplığı sanırsın kimden kaptım
hans reichenbach bile
artık demedikten sonra kalın
ne haddimizdir ki canına okumayalım kukuletanın
şakulî bakacaksan bil-mecburiye çağdaş
bir zahmet ufkî bakıverirsen çağcıl
dönem sonu sınavlarının yaklaştığı aylarda zonk
her zonklayışta bir zarafet bulmadılarsa çatlardılar
her zonklayış melâle aşina her hal ü kârda domino
elim sende oyunu devam ediyor
mülevves bir taksirat çağlar boyu destekleniyor
beklenmiyor beşerin üzerine gökten bir dindirişin serpilmesi
gök
gök müydü dönmek için can atılacak taraf
göktü evet gizlice göz kırptı öldürene
göktü aynı gökyüzüydü ölene el altından
tanışıklık veren de
İsmet Özel
İsmet ÖzelSavaş BittiŞiir
var mı bilen başıma seni saranlar arasında adını
mantık mı diyorlar idrak mısın hafıza mı
sahici bir şeysen eğer söyle bakalım
neydi sevgilinin koynuma kaçtığı tarih
yıllardan hangisiydi hangi mevsimdeydik ayın kaçıydı
koynummuş madem sevgilinin göz diktiği yer kaçmak için
incecik ürperişli gölgesi cismime neden kıydı
sor gücün sormaya yetiyorsa var mıymış
gönlümü bin parçaya böldüğünün bir sebebi
o yürek burkucu gençlik döngülerinde beni çark ettirişi
ses çürütüp bağrımda
böğrümden karaltı söktürüşü
niyeymiş boynumun tan yerine amade kılındığı silkinişler
türk ilinde fütur eylemeksizin la belle dame sans merci
sancak açsın diye mi
hatırla ikrar etmeye şayan bir hasıla var mı şimdi
hani savaş patladığında sevdiğim kız
koynundan senin artık çıkmam deyivermişti
bunu bir fısıltı halinde çarçabuk
ve yeminle söylemişti
yeminle çünkü yemindi olduran olduracak olanı
yemindi aşkın aşkla bakıştırıldığı sahra
o gün bu gündür savaş denildiğinde zira
yemin zamanlarından başka şey anlaşılmadı
ant içildi ahdedildi edildi muharebe
harbe girişin yemindi girildiyse nişanesi
öldürdük demiştiler ve bakmışlardı rakama
ne kadar yemin edildi o kadar kastedildi cana
kimin fikriydi ölüm sınıfları açmak
yazık ettin Kant:)Felsefe
kant : "hume'ün nedenselliği beni dogmatik uykumdan uyandırdı" deyince hans reichenbach:
"evet uyandı ve sonra öbür tarafa dönüp uyumaya devam etti" diye eleştiride bulunmuştur.
bilerek kaybediliyor anahtar ve ardından maymuncuk
kullanmayı emreder asrımız deniyordu
satalım deniyordu anasını açıldığı
yere kadar açalım
ne kadar kullanıyorsa avrupa’dakiler biz de
uyandırma kerizi o kadar kullanalım
pozitif hukuku boş ver ben profesör hirsch’in
yıllarca asistanlığını yaptım
bu hazır cevaplığı sanırsın kimden kaptım
hans reichenbach bile
artık demedikten sonra kalın
ne haddimizdir ki canına okumayalım kukuletanın...