Günlük hayatın saçma işlerinden bıkıp "Ben ne diye uğraşıyorum bunlarla ya?" diye düşünen insanlar için devam etmeye teşvik edici bir kitap. Bir çok yerini çizdim. Bazılarını yazıyorum şimdi
- "Bir an ona her şeyi anlatabileceğini düşündü, ama sonra vazgeçti; insanlar hiçbir zaman kendilerine anlatılanlardan bir şey öğrenmezler, kendi çabalarıyla öğrenirler yalnızca."
-"Dr Igor'a göre Insanlar ancak koşullar buna el verdiğinde delirme lüksüne sahiptirler."
-"Bir insanla aynı odadayken, o insan hiçbir şey söylemezse, sinir bozucu, gergin, dayanılmaz bir durum doğar."
-99. Sayfa
-113. ile 116. sayfa arası
-"Ne acıdır ki tanrı günümüzde yaşamıyordu, çünkü yaşıyor olsaydı bizler hala Cennet'te olurduk. O ise, ön kararlar, son kararlar, yargıtay, danıştay, içtihat, müdafaa, temyiz, tashih karar derken, gırtlağına kadar hukukla boğuşuyor olurdu Adem ile Havva'yı Cennet'ten kovuşunu haklı göstermek için. "
-" Mari, bir avukat olarak çifti savunacak olsa hiç kuşkusuz Tanrı'yı idari ihmalle suçlardı;çünkü ağacı yanlış yere diktiği yetmiyormuş gibi, çevresine uyarı levhaları ve bariyerler koymamış, en basit güvenlik önlemleri bile almamış, böylece herkesi tehlikeyle karşı karşıya bırakmıştı. "
-" İnsanoğlu bütünüyle, hem de temyiz hakkına sahip olmaksızın mahkum olduğuna göre... "
-" Hayatta pek çok hata yapmaya izin vardır, hayatımızı mahvedecek hata hariç. "
-" Temelde, hayatta başımıza gelen her şey kendi suçumuz, başka hiç kimsenin değil. Bizlerin başından geçen zorlukların pek çoğu başkalarının da başından geçiyor, ama onlar tamamen başka tepkiler veriyolar. Biz en kolay yolu seçtik sanki: ayrı bir gerçeklik. "
Tabi bunlar kitabı okurken daha anlamli ve guzeldi