dil harâb can harab ya sende de vefa yoğ imiş
ey gönül aşıka billah zevk ü sefa yoğ imiş
ne bilsin lokman ne mahfuzdur şu derunumda
ah meğer müjganından maada şifa yoğ imiş
mihr ü kamer devran içre döner leyl ü nehar
meğer asumanda derdime bir deva yoğ imiş
kaddin elife benzer dehenin mim sen ise can
yine de suretin resm edecek sayfa yoğ imiş