medi
@retromedii
37 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Padişahın narsist kızından ve ona aşık olan gariban uşak Koçaliden bahsediyor kitap. Kitabı okurken padişahın kızına öyle öfkeleniyorsunuz ki, bu kız akıllanmaz diyorsunuz. Kendisini öyle beğeniyor ki kimse ona bakamıyor, bakanın kellesi gidiyor, kimse dokunamıyor dokunan parmakları gidiyor. Ancak mistik bir ormanda , olağan üstü şeyler yaşayan insanlar Koçaliye bir kaç sır öğretince işin rengi değişiyor. Koçaliye de öfke duymadım değil. Stockholm sendromuna yakalanmış mübarek, celladına aşık olmuş. Böyle bir kız sevilir mi ? Hoş hayatta da farketmeden bazı narsistleri sevmiş oluyoruz.
Behrengi bu kitabında sevgiden, farklılıkları kabul edip birbiri ile empati kuran karakterlerden bahsetmiş olsa da her masal gibi dönemin adaletsizliğinin de altını çiziyor. 'Padişahım çok yaşa' diyen para gözlerin kellesi de gidiyor. Ancak birbirini anlayan, yardımlaşmaya açık ve empati kurabilenler , içinde kötülüğü barındırmayanlar muradına eriyor.
3-5 kuruş mal için Padişahım çok yaşa demeyen nesiller umuyor Behrengi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tuğba Coşkunerin düşünce yapısını, objektifliğini sevdiğim için bu kitabını da okuyayım dedim. İlgi alanıma giren bu çocuk kitabı sadece çocuk kitabı olmakla da kalmamış. Akıcı, esprili bir dil ile anlatmış insanların ilhamını nasıl ve neden kaybettiğini. Hem çocuklar için hem de yetişkinler için bir farkındalık oluşturuyor. Aslında ailecek okunup üzerine tartışılabilecek bir kitap. Sevgili ebeveynler: Çocuklarınızla okuyup bu kitabı, içeriğini tartışabilir, benzer sorunların sizde olup olmadığını sorgulayabilir, çocuklarınızdan çözüm bulmalarını isteyebilirsiniz, çözümlerin uygulanabilir olup olmadığını değerlendirebilirsiniz. İlham olmazsa yaptığımız her iş tuzsuz bir yemeğe benzer. Bizler neden ilhamımızı kaybediyoruz, sorgulamaya değer.
Bütün kadınların giderek neslinin tükenmekte olduğunu düşünün. Geri kalmış toplumların özellikle erkek çocuk istemeleri sebebiyle kadın nüfusunda azalma olduğunu, doğum oranlarına düşük kız çocuğu oranlarının yansıdığını düşünün. Bunun giderek kalabalık, aç , vahşi ,çatışmacı ,korkunç erkek sürülerinin çoğunluğuna dönüştüğünü düşünün. Bi dakka, bi dakka ... Zaten benzer bir dünyada yaşamıyor muyuz?? Ortadoğu toplumlarında kız çocuğuna verilmeyen değer ile mücadele etmiyor muyuz zaten ? Kadınlara verilmeyen değerlerle , onlara verilmeyen haklarla, üstün tutulan erkeklerle mücadele etmiyor muyuz zaten? Kitap tam da bunları ilginç bir şekilde Bokböceği baklaları üzerinden anlatıyor.Araştırmacı bir gazeteci ve bokböceklerini araştıran bir araştırmacının kaderinin buluştuğu o nokta. Bokböcekleri. İlk başta ne bu yahu? Böcek güzellemesi mi okuyacağız diyor okuyucu ancak ilerledikçe bağlandığı noktalar şaşırtıyor. Daha sonra bu dünya size tanıdık geliyor. Sorunların aslında insanı körelmekten kurtaran kamçılar olduğunu iddia ediyor kitabımız. Çözümlerin bizi sadece rahatlığa ,gelişmemeye sürüklediğini söylüyor. Kaotik bir dünya karşılıyor bizi giderek. İletişim araçlarının bilinç gibi, bilinçsizliği de kudretli bir şekilde yaydığından bahsediyor yer yer. Devletlerin kendi çıkarları için medyayı nasıl ustaca kullandığını , en kötü zehri (maddi,manevi zehir,düşünce de bir zehir değil midir?) bir mucizevi ilaç gibi insanlara nasıl sunduğunu, onları nasıl ikna ettiğini, kitleler içindeki kötülüğü nasıl da ustaca ortaya çıkarttığını anlatıyor. Uyarmak isteyen, doğruyu bağıran güruha karşı uyuyan iri bir insan olarak tanımlıyor bu kalabalığı. Zaman zaman sıçrayarak uyanan ,gerinip arkasını dönüp uykuya tekrar dalan bir güruh. Doğruyu haykırmak için onların uyanmasını beklemeniz
O kadar kötü bir yayın ki kitabı okuyamıyorsunuz. Kitapta çok fazla hata, anlamsız cümleler var. 2 öyküsü bulunuyor Anton Çehov'un bu kitapta. Daha önce okuduğum Altıncı Koğuş kitabını çok beğenmiştim. Bir çırpıda okuyuvermiştim. Çevirinin kötülüğünden midir, öykünün basitliğinden midir ilgimi çekmedi. Madam Furmiyaniyi aşık olunacak bir kadın gibi tanıtmaya çalışmış ama çarpıcı değildi. Kadın kalbindeki hanım kız olayı da anlamsız havada kaldı. Vurucu bir yanı yoktu.
Cengiz Aytmatov sanırım bozkırı en derin anlatan insan. Cemile bir aşk hikayesi. Küçük bir çocuğun gözüyle betimlenen bozkırda, törenin, geleneklerin duygusuzluğu arasında yeşeren, hasret duyulan ve mücevher gibi parıldayan nir aşk hikayesi. Bir an beklentinizi haklı çıkarır gibi sırıtan, sonra ters köşe yapıp kalbinizi hızlandıran bir aşk hikayesi. Bu kitabı okurken geleneklerin, törenin duygusuzluğunun hiç değişmediğini de görüyorsunuz yıllar içinde. Okumaya değer bir şaheser.
