RG
@rg04
Candide, “Ama,” dedi, “her şeyi eleştirmenin, başkalarının güzellik bulduğu şeylerde kusur bulmanın da bir hazzı yok mu?”
“Yani haz almamaktan haz alındığını mı söylüyorsunuz?”
Ne yapabilirsin ki?
“Mücadele edeceğim” dedi. “Ölene dek mücadele edeceğim.”
Niçin kapılıvermişti bu duyguya?
Bu besteleri yapan, bu türküleri yakan o eski ustalar, bu seslerle onun başına neler getireceklerini, onu hangi gamlı duygularda yüzdüreceklerini biliyor olmalıydılar! Yoksa, Yedigey, Ernefes’in çalgısında, ezgisinde kendisini bulur, böylesine içlenir, böylesine duygulanır mıydı?
Kendini yakmak istemelisin kendi ateşinde: nasıl yeniden doğmak isteyebilirsin ki önce kül olmadan?
