Kurgu eserlerde en etkilendiğim olay kurgunun bilgiyle desteklenmesi, o yapımdan boş çıkmamak. Boş çıkmadım. İnsana kendi kokusunu merak ettiren bir yapımdı. Alkışlarım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Akşamüstü başlamıştım, az önce bitti. Karakterler bir yana bir ara Steinbeck'in Curley'nin karısını işleyişinden, işçilerin ondan bahsetme şekillerinden hoşlanmadığımı düşündüm, sonra okudukça okudukça her şeyin, Zenci Croocks'un, yaşlı Candy'nin, köpeğinin, Slim'in, Carlson'ın alabildiğine realist alabildiğine hayattan detaylar olduğunu gördüm. Öyle yol üstü gibi karakterlerdi ve hiçbiri doğruluk timsali değildi. Ben az sonra eve gitmeyi beklerken hepsinin yuva olgusundan bu denli uzak ve böylesine muhtaç oluşu çok kırdı beni, en çok da Lennie'nin. Lennie benim için biraz Hasan, biraz Zeze gibiydi. Kıyamadım, okudukça daha çok kıyamadım. George'a kızdım mı bilmiyorum ama kalbim çok kırık.
"o iyi biri." dedi slim. "insanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur-"
"öyle görünüyordu ki dünyada, insanları boşalmış bir dünyada pekala yaşanabilirdi."
