Puan vermedi·512 syf.·
280 günde okudu
·2019 13. kitabı
Reklam
Ancak ben kendimi anlatırken, anlatılan benin bazı özellikleri kaçınılmaz olarak anlatıcı ben tarafından -değer yargısı, algı derecesi, gözlem yeteneği, çeşitli gerçekçi çıkarımlar açısından- seçilip ayıklanacak. Öyle olunca da, anlatılan "ben" aslında ne kadar nesnel gerçekliği yansıtacak acaba? Buna çok takılıyorum. Aslında çok eskiden beri aklımı kurcalıyor da diyebilirim.
Ne var ki, dünyadaki pek çok insan böyle bir korku ya da endişeyi neredeyse hiç hissetmiyor gibi. Yeri gelince, şaşılacak denli açık yüreklilikle kendilerinden söz etmeye kalkıyorlar. Sözgelimi, "Ben aptallık derecesinde dürüst ve açık bir insanım" ya da "Ben çok hassas biriyim ve dünyayla uzlaşamıyorum" veya "Ben karşımdakinin yüreğindekini anlamakta becerikli biriyim" gibi şeyler çıkıyor ağızlarından. Ancak ben "hassas" insanların başkalarını incittiklerini defalarca gördüm. "Dürüst ve açık" insanların, istediklerini almak için işlerine geldiği gibi davrandıklarını gördüm. "Karşısındakinin yüreğindekileri anlamakta becerikli" olan kişilerin hiç de içten olmayan övgülere kolayca kandıklarını gördüm. Bu durumda bizler kendimiz hakkında gerçekte ne biliyor olabiliriz ki?
"Bu yüzden Sevgili Bay Kappus, bir üzüntü, daha önce hiç görmediğiniz kadar büyük bir üzüntü önünüzde yükselirse, bir tedirginlik, ışık ve bulut gölgeleri gibi ellerinizin ve yaptığınız her şeyin üzerinde gezinirse bundan ürkmemelisiniz. İçinizde bir şeylerin yaşanmakta olduğunu, yaşamın sizi unutmadığını, sizi elinde tuttuğunu düşünmelisiniz; yaşam, düşmenize izin vermeyecek."
Puan vermedi·72 syf.·
27 saatte okudu
·2019 9. kitabı
Reklam