asena
@roadstobeirut
Uzman psikolojik danışman
27 Mart 1997
48 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
musa ayrılmayı bilmiyordu. oysa hayatta kalmanın koşulu, doğru zamanda ayrılmasını bilmektir. önce anne karnından ve sonra da sırasıyla her şeyden.
Reklam
Doğal afetlere ve sosyal-ekonomik stres faktörlerine ek olarak, insanların çektiği acıların çoğu varoluşsaldır (Bates, 2016). Hayat doğası gereği trajiktir çünkü yalnız doğarız, yalnız mücadele ederiz ve sonra yalnız ölürüz; mutluluk bizi varoluşsal acıdan uzaklaştıran bir yanılsamadır. Ancak içimizde, başkalarıyla ve bizden daha büyük bir şeyle olan tüm kopuk bağlantılar nedeniyle hala rahatsız edici bir yalnızlık ve can sıkıntısı duygusu vardır. İçimizdeki temel ayrılığı ve uyumsuzluğu yeterince ele alamazsak gerçekten mutlu olamayız. Erich Fromm (1959), içsel uyuma yönelik bu köklü varoluşsal ihtiyacın bizi, Wong & Bowers (2018) tarafından savunulan olgun mutluluk türü olan, varlığın tüm alanlarında birlik ve denge için çabalamaya zorladığını ikna edici bir şekilde savunmaktadır.
“There is something in the human spirit that will survive and prevail, there is a tiny and brilliant light burning in the heart of man that will not go out no matter how dark the world becomes.”
