Şimşek “Sen ki insansın, başından çok şey geçti ve geçecek; yalnızlık, sefalet, hastalık, türlü mahrumiyetler, aşk, ölüm ve ölümler, zillet, namütenahi perişan olmak...
Sen ki insansın, bunların hepsine mahkûmsun.
Korkma sen ki insansın; başın dahi alev içindedir, onu geri çekme, bilakis daha içerilere; daha büyük alevlere sarıl. Korkma, hazır ol. Korkma; elinde büyük bir ferman var: Vazgeç.
Hiçbir şeye ebedî bağlanma. Her şey senden kopacaktır.
Neye maliksin? Hiç. Neye malik olacaksın? Hiç. Bununla beraber her şey senindir; tek şey insanındır.”
Sevgili Theo,
Yürüyeceğimiz yol dar, onun için dikkatli olmalıyız. Bizim varmak istediğimiz yere başkaları nasıl gittiler, biliyorsun. Biz de o basit yolu seçmeliyiz.Ora et labora* Günlük işlerimizi, elimize ne geçerse, ne verilirse, tüm
gücümüzle yapalım ve Tanrı’nın her isteyene güzel armağanlar vereceğini
-elimizden alınamayacak bir bölüm- umalım.
"Biri bizi gerçekten sevdiğinde böyle hissederiz, varlığımız engellenemez biçimde ekstra değer kazanır. Ben sevginin kendini sevmekle falandan çok bu şekilde başladığına inanıyorum. Birilerinin bize neyimizin güzel ve sevilmeye değer olduğunu işaret etmesini önemli buluyorum. Başka türlü nasıl bilebiliriz küçümsemeden ya da kayırmadan?"