Bir yerden, bir şey den çıkıp gitmek ferahlık getirebilir ama ölçülemez bir kayıp da yaratabilir: "Dünyanın acılarından uzak durabilirsin, bu ihtimal sana açık ve mizacına da uygun düşer, ama belki de bu uzak du ruş kaçınabileceğin yegane acıdır," diye yazar Kafka Aforizmalar ' da. Çıkıp gitmek, bize açık olan ve belki mizacımıza da uy gun düşen bu ihtimal -ki psikanaliz daha sonra buna, bir şeyler den kaçınma eğilimimizin tıpkı organizma içindeki bir makine gibi ne denli otomatik olduğuna vurgu yaparak "savunma meka nizması" diyecekti- nihayetinde bir şeyleri kaçırmaktır. Kurtul manın getirdiği coşku, maruz kalınan kaybı her zaman dengele mez. Önümüze bakabilmek için neyi ardımızda bıraktığımızı dü şünmemiz gerekir.
"...Yeni bir sevme, sevilme ihtimali. Lekesiz, ellenmemiş, yorulmamış bir ihtimal. Basılmamış kar. Girilmemiş bahçe. Kaçmadığım, henüz kaçırmadığım bir tren..."