“Tanıştığımız ilk günlerin birinde, ancak sanat eserlerinde görülen, gerçekten romanlardakine benzer bu yere duyduğumuz karşılıklı ilgiyi keşfettiğimizde öyle mutlu olmuştuk ki.”
“Yine görüşeceğiz,” dedim, “karşılaşacağız, her türlü canlının bulunduğu yerde birbirimizi tanıyacağız. Gidiyorum,” diye sözüme devam ettim, “gönüllü gidiyorum, ama sonsuza kadar desem, buna dayanamam. Hoşçakal Lotte!”
“Haberin var mı taş duvar?
Demir kapı, kör pencere,
Yastığım, ranzam, zincirim,
Uğrunda ölümlere gidip geldiğim
Zulamdaki mahzun resim.
Görüşmecim yeşil soğan göndermiş
Karanfil kokuyor cigaram
Dağlarına bahar gelmiş memleketimin”
Ahmed Arif