Belki de hâlâ çocuktum: İstemediğim konuları bazan düşünmemeyi başarabiliyordum. Bazan da tam tersi oluyor, düşünmeyi istediğim bir resmi ya da kelimeyi aklımdan hiç çıkaramıyordum.
“Mevcut bir savaşın ortasında seni evimi vururken gördüm”
devam etmeliyim diyordum ki haricindeki her şey kayboldu.
Aynı saftayız diye destek olacaksın sanıyordum
daha kolay vurabilmek içinmiş.
“Düşman senmişsin”