Şafak Bulut
@rsafak
DEU’19
Üniversite
Ankara
192 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu aralar fazlaca şiir kitabı okuyorum. Yılların eksikliğini giderircesine sanki.
Özdemir Asaf ergenlik dönemimizde, onun olsa da olmasa da adını kullanarak binlerce alıntı paylaştığımız yazarlardan biri. Beni bu konuda en çok üzense kimsenin kitabının kapağını açmadan onu tanıdığını sanması.
Kısa, az ve öz şiirleri var Özdemir Asaf’ın bu kitabında. Tek satırla özetliyor düşüncesini. Kitabın her tarafı çizili neredeyse. Dili oldukça yalın. Ancak sözcükleri anlam dolu. (Hala öğrenemedim inceleme yazmayı, özellikle bir şairi anlatmayı...)
“Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılırsa yalnızlık olmaz.” diyerek keyifli okumalar diliyorum :)
Reklam
Ahmet Telli’nin bitirdiğim ilk kitabı. İmza gününe koşa koşa giderek almıştım bu kitabı. Canım adam çok güzel imzalamıştı; “Şafak’a, bakışın Şafak yıldızı gibi parlasın.”
Eh nasıl kitaplıkta okumayarak eskitebilirdim ki??
Yalın bir dili var. Şiirler devrim, sol ve aşk üzerine. Aşk bile devrimle iç içe geçmiş halde. Dizeleri birbirine bağımlı, duraksayarak okuyunca olmuyor, soluksuz okumanız gerekiyor.
Bana da iyi alışkanlık oldu, şiirleri sesli okumak... Öyle daha mı anlamlı oluyor nedir vazgeçemedim. Sözün kısası bu naif adamın naif dizelerini okumalısınız.
Keyifli okumalar!
“Başlarken yalnızsın, bitirdiğinde daha da yalnız.”
(Hasan Ali Toptaş)
Biraz hızlı mı oldu acaba? Oysa çok yorgundum, uykusuzdum. Hemen uyuyacaktım. Bir baktım ki şiir okuyorum kendime usulca. Oysa ben şiirleri hiç sesli okuyamam.
Edip Cansever dizeleri içinizden okunacak gibi değil. Okurken altını çizmek yetmiyor, seslendirmek geliyor içinizden. Hele de okuma ortamınıza renk katan müzikler çalıyorsa... Şurada ki gibi;
youtu.be/Z-DMtCquGHA
İnsan şiir kitaplarını nasıl inceler ki, nasıl aktarır bir başkasına. En güzel yolu, dizeleri paylaşmak sanırım.
Edip Cansever okumamışsanız daha önce, bu güzelim kitaptan başlayın derim.
“Nasıl yazılır bir şiir
Neden okunur bunca yazı
Çünkü nasıl alışılabilir başkaca
İnsanın karmaşıklığı.”
Keyifli okumalar! :)
Puan vermedi·113 syf.··
Beğendi
·2020 17. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 27 Eylül 2020 23:14
Bir Didem Madak romanı daha bitirmenin haklı gururu, burukluğu var içimde. Karantina günlerimde hem hüzünlendirdi hem gülümsetti beni. Fiziki karantinayı atlatırken yanımda oldu, ruhani karantinamda da zihnimde olacak dizeler bıraktı.
Neden bilmem, Didem Madak okurken hep üzgün hissederim kendimi. Buruk bir gülümseme ile okurum, çizerim satırları. Okuduğum her dizesinde garip bir duygu sezdim şimdiye dek.
Didem Madak hayat hikayesini satırlarına ustaca işleyen bir yazar. Kalemi oldukça yalın ancak anlamı derin cümleleri, dizeleri var. Her gece bir kaç şiirini katmak istiyorsunuz hayatınıza. Şiirinin bir biçimi yok. Uyak, kafiyeyi asla önemsemiyor. Kimi zaman düzyazı şeklinde kimi zaman dörtlük şeklinde. Belirli kalıplara sokamıyorum onu bu sebeple.
“Çünkü çok çalışmam gerekiyordu ve depresyona girmeye vakit bulamıyordum. (Syf:90)”
Keyifli okumalar!
Okuduğum ilk Orhan Pamuk kitabı Beyaz Kale. Kara Kitap romanına başlamadan önce yazım diline, anlatışına aşina olmak için aldım elime. Ancak ne yazık ki hem sınavlar hem iş dolayısıyla yeterince zaman ayıramadım. Az önce vedalaştık kendisiyle. Ve itiraf edeyim beynimden hafif dumanlar çıkmıyor değil.
Bir Hristiyan İtalyan ile onu köle olarak satın alan Müslüman Türk romanımızın kahramanları. Bu iki kahraman garip bir şekilde birbirlerine çok benzemektedir. “Odaya girdiğimde kendime bakan bir ben gördüm” der karakterlerden biri hatta. Sadece dış görünüş değil fikirleri de benzemektedir üstelik. İtalyan bildiği tüm fizik, astronomi bilgilerini öğretmekle yükümlüdür, Türk ise müslüman olmasını beklemeden İtalyan’a bakmakla. En azından başlangıçta öyle. Sonrasında bolca padişahtan, vebadan bahsediliyor. (Veba denince hep aklıma şu an olan salgın geliyor. Şu dönemde bu eseri seçmiş olmam nasıl bir tesadüf acaba?)
Ancak kitabın sonlarına doğru hafif hafif tepeniz tütmeye başlıyor. Kim köle, kim sahip? Ya da ikisi tek karakter mi? Hikaye kime ait? Okuyacakların özellikle son 30 sayfada daha sakin, daha yavaş okumaları gerek.
Kitabı sevdim mi? Kesinlikle! Ancak Kara Kitap’a başlayacak kadar kendimi hazır hissetmiyorum henüz. Şu incecik kitaptan böylesine etkilendiysem, kim bilir onda neler çıkar karşıma?
Sözü çok uzattım. Orhan Pamuk tanımadığım yazarlar arasındaydı. Ne yazsam onun hakkında eksik kalır. Postmodern eser türünde en iyilerinden birisini olduğunu bende henüz öğrendim. Şaşkınlığıma verin! :)
Keyifli okumalar! :)
Reklam