Gamım pinhan tutardım men didiler yare kıl rûşen Disem ol bî_vefa bilmem anlar mı anlamaz mı?
Huda'ya bin şükür biz mü'miniz Allah'ımız vardır
Huda'ya bin şükür biz mü'miniz Allâh'ımız vardır Şehâdet eyleriz ancak Rasûlu'llâh'ımız vardır Tahiyyât ü selâm olsun ana hem âl ü sahbına Ki şer'-i pâkine münkâd dil-i âgâhımız vardır O şâh-ı Nakş-bend'in bendesiyiz bâb-ı lutfunda Sırât-ı müstakîme muttasıl dergâhımız vardır Bi-hamdi'llâh bizim kaygı gününden bâkimiz yokdur Şefî'-i Rûz-ı Mahşer çâre-sâz-ı râhımız vardır Reh-i aşkındayız gerçi anın âvâre bir sâlik Cenâb-ı Pîr-i rûşen-dil Karîbu'llâh'ımız vardır Mukavves kaşlarından gayrı bir mihrabımız yokdur Bizi ta'n eyleyen nâ-merde eyvAllâhımız vardır O müşgîn zülfü koklatmaz yanakdan bûse vermezse Kesilmez tâ-kıyâmet nâle-i cângâhımız vardır Ne derlerse desinler bîgânelerden ictinâbım yok Harîm-i yâra mahrem dilde resm-i râhımız vardır Hulûsî kûy-ı yâra kazsalar mezârımız dostlar Yolunda öldü derler başka ne günâhımız vardır #k:79645/ Es-Seyyid Osman Hulûsi Dârendevi
1000Kitap
Reklam
Su Kasidesi
Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su Kim bu denlü dutuşan odlara kılmaz çâre su Âb-gûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem Yâ muhît olmış gözümden günbed-i devvâra su Zevk-ı tîğundan aceb yoh olsa gönlüm çâk çâk Kim mürûr ilen bırağur rahneler dîvâra su Vehm ilen söyler dil-i mecrûh peykânun sözin İhtiyât ilen içer her kimde olsa yara su Suya virsün bâğ-bân gül-zârı zahmet çekmesün Bir gül açılmaz yüzün tek virse min gül-zâra su Ohşadabilmez gubârını muharrir hattuna Hâme tek bahmahdan inse gözlerine kara su Ârızun yâdıyla nem-nâk olsa müjgânum n’ola Zayi olmaz gül temennâsıyla virmek hâra su Gam güni itme dil-i bîmârdan tîgun dirîğ Hayrdur virmek karanu gicede bîmâra su İste peykânın gönül hecrinde şevkum sâkin it Susuzam bir kez bu sahrâda menüm-çün ara su Men lebün müştâkıyam zühhâd kevser tâlibi Nitekim meste mey içmek hoş gelür hûş-yâra su
Şiir
Məni candan usandırdı
şeb-i hicran yanar cânım töker kan çeşm-i giryânım, uyarır halkı efgaanım kara bahtım uyanmaz mı? …. gamım pinhan dutardım ben dediler yâre kıl rûşen disem ol bi-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı? Fuzuli
Şiir
Cihânı kıldı rûşen nûr-ı vechi Güneş tek doğdu gûyâ bedr-i vechi ​Görenler hüsnünü hayrân olurdı Virenler cânını kurbân olurdı
BENİ CANDAN USANDIRDI!
Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı Gûl-i ruhsârına karşu gözümden kanlu akar su Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı Gâmım pinhan tutardım ben dedîler yâre kıl rûşen Desem ol bî-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil Beni tan eyleyen gafîl seni görgeç utanmaz mı Fuzuli
Şiir
Reklam
Reklam