ian.
@rubyellla
medical student
72 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sevilen kadın kadınların en güzeli değil midir her zaman?Edebiyat & Roman
SPOİLER İÇERİR
Betimlemeleriyle okuma isteğini fazlasıyla azaltan ama konusu muhteşem olan bir kitap söyle deseler bu kitabı söylerim. Konusu o kadar güzel ki… Aşkın farklı bir türü anlatılmış ve bence bu aşkta da en çok seven taraf bir kadındı.
Mutsuz, zor evlilik geçiren Kontes Henriette ve ondan yaşça küçük olan Felix’in arasında geçenleri anlatıyor kitap. Felix ne kadar benimle birlikte gelin dese de Henriette evliydi, çocukları vardı, onları asla terk edemem diyordu ve her defasında Felix’e bunu hatırlatıyordu. Evliliğinde kocası tarafından her ne kadar zorbalığa maruz kalsa da kocasına üzülüyordu, ben de ona yüz çevirirsem başka kim kalır yanında diyordu.
Hikayenin başlarında Henriette’e hak vermeyip kızsam da sonlara yakın Henriette gözümde haklı, Felix ise haksız duruma düştü. Felix, Kontes’e çok destek oldu orası ayrı, hatta Kontes’in yaşadığı en güzel zamanlar Felix’le olan zamanlarıydı. Ama Felix ne istediğini bilen birisi değildi. Bu bir imkansız aşktı doğru ama Felix’in duyduğu aşk tam anlamıyla aşk değildi. Annesinden görmediği sevgiyi Kontes’de buldu ve onu annesinin yerine koydu.
Felix Kontes’in malikanesinden ayrıldıktan sonra Lady Dudley ile beraber olur ve bu haber Kontes’in kulağına gider. Felix’in Henriette’e yazdığı mektup şaka gibi bir şeydi. Kısaca “ikinizi de aynı anda seviyorum ama farklı ölçüde” diyordu :/
Bu olaylardan sonra Henriette’nin ruhu hastalanır. Çocuklarının her seferinde hastalanmasına karşı dimdik ayakta duran, asla pes etmeyen kadın Felix’in yaptıkları yüzünden dayanamaz, yataklara düşer. İyileştiğinde Felix’le beraber olmak istediğini söylemese bile ima eder ve ne yazık ki iyileşemez ve ölür.
Finali çok üzücüydü, Felix’in üzüldüğünü bile doğru dürüst hissedemedim ya da yazar çok hissettirmedi bilemiyorum ama yine bir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar.Edebiyat & Roman
Herkesin abarttığını düşündüğüm bir kitap olduğunu sanıyordum ta ki okuyup bitirene kadar. İşte o zaman abartılacak kadar olduğunu hatta daha fazla abartılması gerektiğini düşünmeye başladım.
Kitabın kapağı ve ismi her ne kadar tatlı gözükse de aslında içinde bir çocuğun fakirlikle, şiddetle dolu hayatını barındırıyor. Kitap yeri geldi güldürmeyi, yeri geldi ağlatmayı başardı. Hikayenin bitmesine son 50 sayfa kala ağlayarak bitirdiğim de bir gerçek. Beni bu kadar etkileyeceğini ve ağlatacağını hiç düşünmemiştim. :’)
Benim gibi daha okumamış kişiler varsa bence kitabı en kısa zamanda okumaları gerek. Bir çocuğun gözünden hayatı okumak hiç bu kadar dokunaklı olmamıştı. Zeze hayatım boyunca hep aklımın bir köşesinde bulunan karakterlerden biri olarak kalacak. Keşke ona sımsıkı sarılabilsem :’)
Kitabın yazarı olan Jose Mauro De Vasconcelos Zeze’nin ta kendisiydi. Vasconcelos, 12 günde yazdığı bu romanı “yirmi yıldan fazla bir zaman yüreğinde taşıdığını” söyler.
Bütün kötüler iyi suretine de girseler, iyilik yine de iyilik olarak kalır.Edebiyat & Roman
SPOİLER İÇEREBİLİR
Shakespeare’in hep karşıma çıktığı, en son bir oyunda
bununla ilgili konuşulan o romanını okuma şansını yakaladım en sonunda. Bu roman Shakespeare’in en kısa ve en önemli trajedilerinden birisi.
Hikayeye adını veren savaşçı ve şerefli baş karakter Macbeth’in gelecekten haber veren cadılara uyup dünyanın en şerefsiz insanına dönüşmesini hayretle okudum. Macbeth bu yolda her ne kadar canice elini kana bulaştırsa da bu yüzden pişman olur. Karısı olmasaydı belki de bu işlere hiç bulaşmazdı. Kısacası karısının manipülasyonuna kurban gitti. Ölümüne ise hem sevindim hem de üzüldüm. Bir insan hırslarına bu kadar mı yenik düşer?
İki kere iki, iradem karışmasa da dört edecek. İrade bu mudur!Edebiyat & Roman
İlk yarısını okumakta zorlandığım, düşündükçe kaybolduğum bir kitap. Dostoyevski’nin okuduğum ilk kitabıydı, yarım bırakırım diye çok korkuyordum. Bundan önce kitaplarına biraz önyargıyla yaklaşıyordum, kalemi zor gelir de okuyamam diye ama öyle bir şey yaşamadım. Esas hikayedeki yeraltı adamını pek fazla sevmesem de hatta bana göre tamamen kötü bir karakter olsa da genel olarak beğendiğim bir hikaye oldu. Karakter bana biraz Uğultulu Tepeler’deki Heathcliff’i hatırlattı. Şiddetle önerilir.
Başarısızlığın acılarını yaşamamak için o da aşkı aramayacaktı.Edebiyat & Roman
Sıradan ve silik bir hayat süren genç piyanist Erika Ewald, birlikte konser verecekleri kemancıya provalar esnasında aşık olur. Başlangıçta bu platonik bir aşk olsa da ilişkileri sohbetler ve gezintilerle ilerledikçe karşılıklı olarak birbirlerine yoğun hisler beslemeye başlarlar. Erika duygularını kemancıya itiraf eder ancak son adımı atmak üzereyken henüz hazır olmadığının farkına vararak ondan uzaklaşır.
Erika’ya hem sinirlendiğim hem de hak verdiğim yerler oldu. Kemancı Erika’ya karşı tamamen dürüstken, Erika’nın dürüst olmayıp adamdan kaçmaya çalışması bana göre çok yanlıştı. Cesaretsiz olması sevdiği adamla yüzleşmesine engel oldu.
Stefan Zweig’in bu hikayeyi Sigmund Freud ile dostluk yıllarında yazdığını kitaptaki üstü kapalı anlatılan cinsellikle bağlı konulardan da anlamak mümkün.
Pek fazla bilinmeyen bu kitabı Zweig’in yazım tarzına hakim olan birisinin bir oturuşta bitireceğini düşünüyorum. Bir ‘Satranç’ kadar muhteşem değil ama yine de kendini okutuyor.